“He is just not that in to you”
Ongelovig kijk ik mijn vriendin aan
meteen in het verweer
Hoe hij me aanspreekt
aanraakt
naar me kijkt
naar me lacht
hoe verlegen
“Hij heeft gewoon een beetje bindingsangst”
mijn vriendin haalt haar schouders op
In stilte durf ik nog te hopen
dat mijn waarheid de juiste is
dat ik – hoe cliché ook – zijn uitzondering ben
I pull you close
I need you here
to leave you now, you are much to dear
I pull you close
because it feels right
The best of friends
won’t stay the night
I pull you close
as you let go
I’m pulling you,
you let me know
Ik heb een weekje de stijl van Joubert Pignon te leen. Hij heeft er geen plek voor in huis. Zijn huis staat vol opname apparatuur. Hij is een luisterboek aan het opnemen. De stijl van Joubert Pignon laat zich namelijk goed combineren met de stem van Joubert Pignon. Zo heeft u straks twee keer Joubert Pignon. Waarschijnlijk ook voor de prijs van twee. Maar dan heb je wel iets wat je aan iemand kunt geven die nooit genoeg van Joubert Pignon krijgt.
De stijl van Joubert Pignon gedraagt zich grillig. Ik vind de stijl van Joubert Pignon slecht opgevoed. Ik zeg tegen de stijl van Joubert Pignon dat hij slecht opgevoed is. De stijl van Joubert Pignon bijt me in mijn voet. Ik ben daar niet blij mee.
Zodra de stijl van Joubert Pignon weer welkom is in het huis van Joubert Pignon, krijgt Joubert Pignon de stijl van Joubert Pignon terug. Joubert Pignon belt mij op, hoe het met zijn stijl gaat. Ik zeg dat de stijl van Joubert Pignon op gehoorzaamheidscursus moet. Joubert Pignon zegt dat niemand kwam opdagen bij de eerste opname van zijn luisterboek. Hij had bij nader inzien alsnog ruimte genoeg voor de stijl van Joubert Pignon. Traag kauwt de logeerhond op een hoekje van de stijl van Joubert Pignon. Ik hoop niet dat de logeerhond er ziek van wordt.
Opnames luisterboek
Begin augustus neemt Joubert Pignon in drie sessies live de luisterboekversie van zijn boek ‘Er gebeurde o.a. niets’ op. De opnames worden gemaakt bij Horizonverticaal (Houtmarkt 7 Haarlem) De opnames zijn gratis toegankelijk. Tijdens de opnames blijft de bar open. Iedereen is welkom. Mensen kunnen tijdens de opnames gewoon gebruik maken van het toilet. Geroezemoes wordt aangemoedigd.
Programma:
U heeft gisteren al de eerste opname gemist. Dat was tussen 20:00-23:00. Maar niet getreurd! Als u nu vertrekt, kunt u de tweede nog meekrijgen. Of anders morgen de derde:
zaterdag 3 augustus: Live opnames luisterboek (2/3) 20:00-23:00
zondag 4 augustus: Live opnames luisterboek (3/3) 15:00-18:00
Omdat er mensen hebben gevraagd om meer verhalen over de logeerhond, houd ik de logeerhond strak in de gaten. Als de logeerhond iets doet dat het navertellen waard is, zal het mij niet ontgaan. De logeerhond ligt in zijn mand en smelt in de zon. Heel langzaam. Het is niet bepaald spannend. Ik vraag de logeerhond of hij nog iets spannends gaat doen. Loom kwispelt de logeerhondstaart éénmaal. Dan smelt de logeerhond verder.
Ik rook een elektronische sigaret. Iemand heeft mij de elektronische sigaret gegeven. De elektronische sigaret smaakt best vies. Maar hij is nog niet op. Heb ik dat. De logeerhond gaapt.
Buiten hoor ik sirenes en zie ik een ambulance en een politiewagen voorbij snellen. Maar ja, om verhalen over ambulances en politiewagens hebben de mensen niet gevraagd. De mensen willen verhalen over de logeerhond. Ik geef de logeerhond een por. Hij kreunt zachtjes. Ik geef hem een schop in zijn zij. Mijn voet komt klem te zitten in smeltende logeerhondbrij.
Langzaam zink ik weg in de smeltende logeerhondbrij. De logeerhondbrij heeft een comfortabel warme temperatuur. Al snel zit ik tot mijn buik in de logeerhondbrij. Ik kan niet bewegen en zink maar door. Even vraag ik me af of dit Martin Gaus ook wel eens overkomen is. Net voordat ik met mijn hoofd kopje onder ga in de smeltende logeerhondbrij, durf ik daar ernstig aan te twijfelen.
Ondoorgrondelijke gronden
De visser die in zijn stille gronden
zonder haak op vrede aasde
ving plots een vis die hem verbaasde
op een glazig, maar vredig oog.
Hij ging voortaan jagen
op dier dat vredig graasde
En raasde van geluk bij vlagen
als zijn gouden kogel
een droge regenboog
en hij die vis
in zichzelf weer trof.
Het is altijd diep
Het is voortaan stil
En de gronden en het water
welke God ook wil
Het is nooit zoals het spel
wel of niet liep
Het is altijd pril
altijd wild
altijd stil, altijd
en en of.
Ziel loost lichaam
Ik leeg mezelf hier op dit scherm
en trek me live terug uit lijf
want als ik blijf
Dan schreeuwt het bloed en kermt
om te kunnen stromen
terwijl ik van één hart, één gevoel
één ziel in een ééntongig brein blijf dromen
tot ik sterf en dat duurt, denk ik
denkend niet meer zo lang.
Want als ik denk
knijp ik mijn aderen toe
terwijl mijn ogen open gaan
en ik de kraan
dicht probeer te sponsen
alles en iedereen ronselend
alle zeilen, alle dweilen
al dit papier, vergane mijlen
ik ben zo moe.
En als het is gedaan
als mijn ziel het lijf weer binnenkruipt
de woorden overlezend
zich mijn bloed wederom inlezend
zodat het zich nestelt in mijn wezen
dat ik vervolgens weer kwijt wil spelen
door het met u
met taal te delen
Deelt het zich wijl ik het verdeel
is met weinig van veel tevreden
een beetje leven in de dode brouwer
Eén slokje bier en ik ben niet hier
want even in mijn lever, ergens anders.
En de ziel, die loost het lichaam
met letters en figuren
en het lichaam vult zich dan met uren
van toekomstig: leren om te vegeteren
te teren op de ziel die niet meer is
die ik mis, enkel als ik leef.
Nu maar even de ogen dicht
en de sluizen open
en als de vloed de zonde overspoelt
ben ik er even niet
Goed bedoeld!
Fluiten
En als de arts tussen de grenzen
op zoek gaat naar wat nog levend lijkt
fluit hij steevast zacht een nog slapend liedje
want daar geniet je
tenminste van als je ergens tevergeefs strijdt
een feit voorbij langsloopt dat stervend naar je opkijkt
en hij was gelukkig en in volstrekte vrede
want ook als hij slechts lijken vind
en hij ze ophopend ziet hopen en dan dat kind
fluiten de kogels om hem heen
tenminste mee
dat melodietje van slaapliedjes geniet
in de laatste straffe wind.
De balkjes
En toen de kassajuf
haar twee klanten
na elkaar de balkjes
weg zag leggen:
uit mijn ogen!
Wist zij, deze twee
hebben het net
bijgelegd.
En dat gaf haar
na haar dienst
het ideetje voor haar
kroost verweest
nog een onsje, extra
bakkie troost
op tafel
en zo werd het
thuis alsnog feest.
Door twee balkjes
tussen twee kranten
inspiratie
en twee
verstrooide klanten
Übermensch, betert u!
Het recht van de sterkste bestond altijd al
maar Darwin heeft dat adagium versterkt
met als gevolg de opkomst
van racist en fascisten overal
zich steeds opnieuw opmakend
en maskerend voor geval van val
en fanatici die aan hun eigen denkend
dat denken doordrenken…
Het is nu aan de übermensch
als er al
zoiets in de mens bestaat
met een nieuwe op zichzelf gerichte oerknal:
om al zijn liefde, medelijden, meegevoel van goed en kwaad
te stoelen op een nieuw geloof, leidend tot een
naar rust en vree verlangend
de koppig eigenwijs geraakten
vervangend hoofd
Die desnoods in een week of 110 miljard
de wereld herschept
naar ons aller hart…
Naar de hel met Darwin, met Nietszsche
weg met zijn verkregen titel
Hij leidde de wereld tot op nu
kietelde de makste zwaksten
op naar Hitler
en Kameraden…
Darwin is dood: dood aan Darwin!
U bent het vast wel met me eens…
© 2026 KutBinnenlanders.nl
Theme by Anders Noren — Up ↑
Aan het laden...
Reactietjes