Drie opnoemen
Mopje over Gert Brunink
Beer schijt in het bos
Vijf jaar protest bij stadhuis Tilburg
Regen, zon of sneeuw: elke werkdag staat Gert Brunink voor het stadhuis van Tilburg. Met een protestbord in de hand en een dampend bakje koffie naast zich, groet hij voorbijgangers alsof hij de portier van het stadhuis is. “Goedemorgen! Fijne dag!” klinkt het steevast. Maar achter die glimlach schuilt een vastberaden boodschap: Wijkevoort moet van tafel.
Continue reading
Rotterdammers in Tilburg
Daarheen en weer terug
Eens vertrokken om,
Sigaretten te halen,
Een eindeloze tijd later,
Vergeten waar ik woon,
Elke plek voelt als thuis,
Onderweg is maar een perceptie,
Of een haan nu kraait in la Douce France,
Of in Broekhoven drie,
Geen kip die daar naar tokt,
Laat mij mijn veren,
En mijn maagdelijkheid,
Tot het eierleggen roept,
Grenzen zijn kunstmatig,
Eens getrokken door een fantasieloze tekenaar,
Zelfs de dodendraad,
Hield natuur niet tegen,
Erger dan oorlog is,
Het jammerlijk gebrek,
Aan regen,
Aan regen,
Aan,
REGEN
Destinatie
Toen de aarde werd geschapen, hield God zich heimelijk op de vlakte
Pedaleurs zaten nog niet in zijn profiel,
Geen uitvinder zijnde,
Miste hij het wiel,
Liet dalen onstaan,
En onmetelijke vlaktes,
Onneembare bergen,
Een van zijn zwaktes,
Als pelgrim wederkerend,
Zie hier zijn gemis,
Scheppen is een gave,
Zowaar geen kattenpis,
Derailleurs snorren,
Krassen op hun tijd,
Almaar gaan de benen,
In hun eigen strijd,
Waar blijft de regisseur,
Die lijkt zijn draaiboek kwijt
Rijkdom van de armoe
Koeien karnen hun eigen melk,
Hebben naast horens,
Boter op hun hoofd,
Meer braakland dan,
Ooit tevoren,
Stalkruid, korenboem en wilde peen,
Nestelen moeiteloos,
Temidden van het koren,
Niet geoogst is zelden mis, Rode wouw scheert rakelings langs,
Lage zonnestralen,
Schaduwende heuvelen immer vochtige, zompige dalen,
De tijd zowaar lijkt,
Stil te staan,
Toch zweeft zowaar,
Een raaf weer aan
Lekkend hoogveen
Zuur water, traag in aanvang maar,
Langzaam versnellend,
Neemt onderweg,
Mineralen tot zich,
IJzer, kalk en andere ,
Steenzouten,
Schaduwkruiskruid,
Paarbladig goudveil,
Groot springzaad,
Dubbelloof en Brede eikvaren,
Begeleiden de dan weer,
Vertragende, dan weer versnellende stroom die benedenwaarts,
Haar weg zoekt,
Een Waterspreeuw zoekt, tussen kiezels naar insectenlarven,
Vuursalamanders schuwen de hete dag,
Duiken weg onder stenen en vermolmd hout,
Wachtend op minder zon, meer vochtige lucht,
Witte kwik hipt op,
Staartbeweging van kei tot kei,
Slechts een kabbelen,
Meertonig en toch,
Monotoon verraad,
De tijdloze verandering
Universalto
Een metallicblauwe mestkever,
draait haar pil,
uit verse paardevijg,
op weg naar haar versgegraven hol,
Ijsvogel scheert in,
Oogverdovend blauw,
over kabbelende waterlijn,
Juffers en libellen negerend,
fata morgana’s,
vertroebelen licht,
mijn waarneming,
de fluisterend kabbelende beek,
verdooft de stilte,
een forel hapt naar adem,
het ochtendgras nog nat,
beversporen alom,
dakloze slakken leiden,
een ogenschijnlijk,
nomadisch bestaan,
niemand weet wat,
de morgen brengt,
de aarde plat,
de hemel verdwenen,
een verlaten traan die, eenzaam plengt,
beschouwend kijkt de keker,
alleen de Sure
alleen de Sure,
die weet het zeker
© 2026 KutBinnenlanders.nl
Theme by Anders Noren — Up ↑

Reactietjes