KutBinnenlanders.nl

Maand: augustus 2013 (Page 8 of 8)

Ik wil een #goodfornothing# lulhannes

Ik wil een man
die voor me kookt
die samen op de bank boeken lezen wil
terwijl onze voetjes vrijen

 

Ik wil een man
voor mee op reis
naar de supermarkt
of naar ver weg
omdat ik zeg hoe graag ik dáár naar toe wil
en hij daar enthousiast van wordt

Ik wil een man
die koffie zet
en luistert
naar mijn wonderlijke belevenissen van die dag
of mijn bizarre dromen
of gewoon dat wat ik kwijt wil

 

Ik wil een man
die precies de juiste woorden fluistert
weet hoe hij me aan moet raken
en waar

 

Ik wil een man die me in zijn armen trekt
mijn tranen wegveegt
na die ruzie
weer om niets

 

Ik wil een man die blijft
gedichten aan mij opdraagt
zijn tong naar me uitsteekt
(en ik dan lekker terug)

Ik wil een man om van te houden
met de kriebels in mijn buik
telkens opnieuw
kriebels
maakt me aan het lachen 

 

Ja!

zo’n eigenwijs stuk vreten
#goodfornothing#
lulhannes
botte hork
met eindeloze gebruiksaanwijzing
die ECHT zijn eigen gang gaat.

Doe me zo eentje maar!

Jogger

Mijn kat loopt met een jogger binnen. Ze legt de jogger aan mijn voeten. De jogger kermt. Waarschijnlijk liep de jogger te snel en enthousiast langs het huis en heeft mijn kat hem gevangen. Hij bloedt een beetje. Zijn been trekt lichtjes. Mijn kat kijkt me trots aan. Haar groene ogen fonkelen.

Ik zucht. Misschien valt de jogger nog in het wild terug te plaatsen. Ik hoop dat de jogger niet te erg geschrokken is. Of te zwaar beschadigd. Ik hou er niet van om joggers die mijn kat vangt, dood te moeten maken. De jogger piept zielig. Ik probeer er niet op te letten en kijk uit het raam. Nonchalant drink ik een glas water met ijsblokjes.

De vloer wordt vies. Er druppelen druppels joggersbloed op de vloer. Ook heeft de jogger vieze schoenen. Ik ben dol op mijn kat, maar dit is een nare bijkomstigheid. Ik zou graag hebben dat ze ophoudt mij joggers te brengen. Afgelopen maand heb ik zeker drie dode joggers in mijn container gepropt. Andere katten vangen muizen of vogels. Of rennen achter pluisjes aan. Ik vraag of de jogger iets wil drinken. De jogger piept zielig.

Mijn kat is ondertussen terug op het tuinhek gesprongen. Verlekkerd kijkt ze naar een nieuw groepje joggers in de verte. Ik zucht, sta op en pak een spade uit mijn schuur.

Veelvoud

Vanwege de logeerhond sta ik vroeg op. De logeerhond blijkt namelijk niet naar de kattebak te gaan. Dat is een tegenvaller waar ik geen rekening mee hield toen ik beloofde op de logeerhond te letten. De kat kijkt me raar aan want normaal slaap ik nu nog. Ze blijft op bed liggen. Ik zie een zonsopgang in de zomer. Normaal overkomt me dat alleen net voor het slapen gaan.

Een groepje jonge kerels staat bijeen in het midden van een grasveld. Ik heb geen idee wat ze daar doen. Ik heb nog geen koffie op dus ik sjok over de straatstenen. De jongen met de irritantste stem roept tegen de rest dat sommige mensen op dit tijdstip hun hond uitlaten. De logeerhond rent meters voor me uit. Ik mis mijn bed. Gelukkig past de kat daar op.

Als ik elke dag zo vroeg op ga staan, kan ik niet meer zo laat opblijven als ik normaal opblijf. Ik voel me bij thuiskomst geconfronteerd met een veelvoud aan ochtend. Zelfs een wandelronde later is de ochtend pas net begonnen. De kat confisqueert de bovenverdieping en wil niets meer van mij of de hond weten. Ze slaapt lekker in de zon. Ik heb net even gekeken. Van pure ellende ga ik dvd’s kijken op de bank. De logeerhond staart me aan vanuit zijn mand. Hij kwispelt onophoudelijk.

Ik besluit de dvd’s die ik kijk, weg te geven. In het gemene ochtendlicht zijn de films niet heel erg goed. Misschien geef ik ze aan een dakloze. Of aan een buitenlander. Alle films hebben Nederlandse ondertiteling. De kwispelende logeerhondstaart klapt op het laminaat. Klap, klap, klap. Het klinkt alsof de logeerhond applaudiseert voor de slechte films. Ik kan niet wachten tot de logeerhond weg is.

Het jonge gezinnetje

Het jonge gezinnetje

 

Het omaatje op de bovenkamer

tussen het kind- en bejaardentehuis

dacht, terwijl ze met kopje thee

in foto-album zat te bladeren:

 

En ik bleef maar in verwachting

en alweer en alweer en alweer en alweer

 

Terwijl we toch maar vreeën

die ene keer…

 

En vanonder klonk het

uit haar buik

van de nieuwste jonge Heer:

 

Ah, toe Eva Marie

zullen we?

nog één keer…

 

]]>

Gedicht over de dood

Gedicht over de dood

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Of is dit blad volgeschreven, volgekalkt

volgeblaft, volgebalkt

volgeweend, en staat het niet alleen

maar op zichzelf

als gebod nummer elf

als het antwoord op wat jij, zon

in mijn leven scheen…nou ja

 

Ik schrijf het dán wel vol

stuur het jou

alleen (voor de poort van

heen).

 

Groet van

 

Je Grote teen omhoog.

 

PS: Blijf je nog even?

]]>

Newer posts »

© 2026 KutBinnenlanders.nl

Theme by Anders NorenUp ↑