KutBinnenlanders.nl

Maand: september 2013 (Page 1 of 6)

Alles en niets

Misschien is spoedig
Alles afgelopen
Doen we dezer dagen
Alles voor de laatste keer
En proeven we
Alles nog maar eenmaal

En dan niets
Of juist alles
Het is maar net
Wat u gelooft

Misschien is spoedig
Nog niets afgelopen
Doen we dezer dagen
Gewoon sleurig voort
En proeven we
Elkaar nog heel erg lang

En dan alles
Of juist niets
Het is maar net
Wat u gelooft

 

Mijn achterneef Evrard

Mijn achterneef Evrard is niet helemaal goed bij zijn hoofd. Tenminste, zo noemen ze dat dan. Ik denk stiekem weleens dat hij simpelweg helemaal geen zin heeft om aan deze krankzinnige, hectische, digitale tijd mee te doen, dat hij zich daarom onnozel houdt, terwijl er in dat grote, logge hoofd van ‘m allerlei diepzinnige, wijsgerige thema’s om voorrang vechten. Misschien heb ik het mis, maar ik zal u een voorbeeld geven, wellicht ziet u dan wat ik bedoel.

Laatst had ik wat vrinden en familie over de vloer, ik vierde een promotie. Mijn vrouw Elsbeth en ik hadden ons best gedaan om de lekkerste drank, de meest exclusieve kazen in huis te halen, om mijn professioneel opstapje ook in culinair opzicht de nodige luister bij te zetten. Ook mijn lievelingsachterneef en zijn ouders had ik uitgenodigd. Hij zat zich in een hoekje van de achterkamer wat te vervelen, pulkte in zijn neus en schoof wat lego-figuurtjes van mijn zoontje Thim op en neer, in de buurt van een brandweerkazerne en een politiebureau.

Op een gegeven moment kwam het kringgesprek in de voorkamer op het thema Midden-Oosten, en meer specifiek het eindeloos voortdurende Israëlisch-Palestijnse conflict. Wij, de, hoofdzakelijk, heren – een enkele dame – , lieten onze hersenen kraken op deze loodzware, gecompliceerde materie. Nadat we een minuut of twintig hadden gebabbeld over dit haast onoplosbaar geschil, verzuchtte ik luid, als een soort van resumé en tegelijk slot van onze gezamenlijke politieke hersengymnastiek:

‘Dit dossier is zó ingewikkeld, daar zal geen Amerikaanse president in duizend jaar toenadering en bestendige vrede kunnen brengen’. Stilte. Een zwijgend instemmen.

Plotseling kwam Evrard op zijn geruite pantoffels aangesjokt, een lego-poppetje (een brandweermannetje) in zijn hand, en zei, totaal out of the blue:

‘Is toch niet zo moeilijk: als allebei de kanten vanaf morgen niet meer gaan vechten, is het morgen vrede.’

Deze keukenmeidenwijsheid explodeerde als een grote, witte ballon boven de hoofden van het verzameld groepje intellectuelen, dat zich juist het hoofd had gebogen over wellicht het meest complexe politieke probleem van de laatste halve eeuw. Verbazing over zoveel filosofische eenvoud en daadkracht ging er door mijn hoofd, en ik ben ervan overtuigd niet alleen door het mijne.

Oom Balts stond op, sloeg zijn dikke worsthanden op elkaar en sprak op luide toon:

‘Hoera! Een applaus voor de Nobelprijswinnaar voor de vrede: Evrard Tuinier!’

We stonden allen op, in een mengeling van ironie en oprechte bewondering voor de jonge wijsgeer, en trakteerden hem op een daverend applaus. Mijn lief Elsbeth zette deze lofbetuiging extra kracht bij door een enorme punt bosbessenvlaai – met een al even reusachtige toef slagroom – voor Evrards neus te zetten. Zijn ogen begonnen te schitteren, de jongen is een echte zoetekauw. Wat voorovergebogen, verlegen gemaakt door de plotselinge aandacht, schrokte hij zijn punt ijlings naar binnen, waarna mijn vrouw een nieuwe punt, deze leek nog groter, voor de neus van de nieuwbakken Nobelprijswinnaar plantte. Ook deze lekkernij was een uiterst kort leven beschoren.

Het gesprek in de voorkamer werd hervat, dit keer was het onderwerp: vliegbelastingen.

De boog kan niet altijd gespannen zijn.

 

Niet gaan

Zodra
Ik het besluit
Valt er een last
Van me af

Ik ga niet
Ik ga gewoon niet
En dat andere
Daar ga ik ook niet heen

Dan zou ik naar
Dat ene kunnen gaan
Maar dat doe ik
Lekker ook niet

Ik ga niet
En door niet te gaan
Kan ik denken aan
Alles

Waar ik heen zou
Kunnen gaan
En in potentie
Ga ik zo overal heen
En blijf lekker thuis.

 

We zijn allemaal kwetsbaar

Volgens mij zit bijna iedereen in een kwetsbare arbeidspositie. De mensen die worden ontslagen komen ook in een kwetsbare positie. Vraag me nog steeds af of de mensen die door de gemeente worden uitgezonden of die wel geschikt zijn. Het hele gedraai van overheidszorg naar privatezorg en nu weer gedeeltelijk overheidszorg. Dit maakt de arbeidsmarkt nog zieker en als werknemer/uitkeringsontvanger wo…rd je een speelbal. Instellingen/gemeente gaan manieren bedenken om van overheidsregels af te komen en dat betekent vaak dat zorg slechter wordt. Neem dan als overheid de zorg compleet weer overnemen.(kunnen ze niet, want daar hebben ze geen geld voor) Dit gedraai kost uiteindelijk iedereen de kop.

De enige oplossing is dat je de belastingen verlaagd en doe eens wat aan het achterlijke kapitalistisch systeem dat praktisch iedereen leegzuigd. Verruim een jaaropgave naar een doelstelling bv.Wat ik bedoel te zeggen is dat het systeem ervoor zorgt dat geld altijd naar boven stroomt en niet meer terugkomt. Wil je dat iedereen aan het werk komt moet je dus iets aan het geldsysteem veranderen. Het moet weer een ruilmiddel worden en geen gelddoel op zich. En ook nog zo, dat men ervan kan leven. Elk mens dat een beetje kan nadenken ziet dat dit alles te maken heeft met een failliet geldsysteem(jaren 80) wat ervoor gezorgd heeft dat laag opgeleide werknemers compleet worden/werden uitgebuit door zeer hoge werkdruk(mensen werden er letterlijk zelf ziek van) en steeds minder uitbetaald. De middenstand is nu aan de beurt.

Het is langzaam bewust zo gemanupileerd.(financiele wereld) Mensen moeten wakker worden. We zijn geen slaven. Dit is namelijk een grote schending van mensenrechten. Mensen horen namelijk in balans te zijn om gezond te kunnen leven, werken en voor elkaar te kunnen zorgen. Dat lukt niet meer in dit systeem. Levensstandaard terugbrengen naar 1 verdiener zou ook een oplossing zijn. Dit doen ze bewust niet, want dan komen er weer meer kinderen en dat wil de elite niet. Die willen dat er minder mensen op de aarde komen, want dan blijft er voor hen van alles genoeg over. Alles is dus zo van tevoren bedacht en niks heeft meer met onze biologische afkomst(schepping) te maken. De dingen dus waar de mens echt gelukkig van kan worden. Denk daar maar eens over na!

Luister eens naar je innerlijke bewust zijn. Nog effe en dan kun je dat ook niet meer. Mindcontrol is volop bezig, tot het enge af. Google eens naar onderwerpen zoals: Agenda 21, Haarp, chemtrails, wapenindustrie, farmaceutische industrie, EU, oorlog, de AH bonuskaart enz. en zie het plaatje in zijn geheel. Men wil totale wereldcontrole en jij hebt niks meer te willen/ontplooien/creeeren/gezin stichten enz. Je wordt langzaam een zombie en gaat dood, zonder maar echt geleefd te hebben.(liefde hebben ervaren) Wakker worden mensen. Media kom eens met deze onderwerpen. Ook jullie gaan er een keer eraan. Denk aan de toekomstige kinderen aub.

Lees mijn boek dat is het leven .het is gratis geniet van het leven want soms duurt het maar even mail me lowy.cremers.senior@gmail.com en u ontvangt het boek gratis

Auteur Lowy Cremers

 

Once upon a time

Dream with me
my love
my dear
of all we have overcome

we tease
we talk
we hold on tight
we just set out for fun

Smile your sweetest smile
as darkness can’t come near
Bright and shiney will it be
to keep away the fear

Hold me
like no other did
I never cared to trust

Stay with me throughout the night
I wish
I need
You must!

Kiss me
Touch me
Be my mate
for whatever that entails

Enjoy the time we have today
before I will set sail

Close to heart
Close to mind
you will always be

Enjoy the love, the gifts, the praise

For once upon a time
we were

You & Me

 

Nope

Nope,
you don’t want me

Nope,
you moved on

Nope is the word
Where did things go wrong?

Nope is the echo
it goes through my head

Maybe its better…
so, why am I sad?

Nope,
I’m not showing
and I’ll never tell
about the ache of my heart
the pain when I fell

No tears left for crying
no way to go back?
Just keep moving forward
and say: “what the heck!?”

Nope,
I don’t need you
I am no fool

I love you to bits
and I just play it cool

 

Gebaren

Ik ben bassist in een bandje. Ik ben geen bassist in een bandje. Ik speel geen echt instrument. Dat doet geen van de leden van het bandje. Ik ben een luchtbassist. We hebben een luchtsaxofonist, een luchtgitarist, een luchtdrummer en een luchtpianist.

Ons nietbandje heet De Pomp. We spelen exclusief in grote musea in het land. Middenin de zaal. De musea geven de voorkeur aan onze act omdat we stil kunnen zijn. Ook onze zang is stil, we trekken flink van leer met monden open en stembanden dicht. Soms vergeet een van ons zijn mobiel op stil te zetten, dan krijgen we heel verstoorde blikken van de museumbezoekers, maar over het algemeen gaat onze act prima geruisloos.

Dan is plots onze luchtdrummer zijn luchtdrumstick kwijt. Ik gebaar dat hij gerust mag verderdrummen met een van mijn luchtplektrums, maar dat vind hij dan weer niet echt genoeg. De luchtgitarist gebaart dat hij zich aanstelt. De luchtdrummer pleegt een voor musea nogal ongepast gebaar. We discussiëren in gebarentaal en met wijd openklappende monden, maar nog altijd zonder geluid. De Pomp zal zich niet laten kennen, ook niet in tijden van creatieve onenigheid.

De luchtsaxofonist heeft niets in de gaten en speelt loeizacht door.

 

Samson Rutte gedicht

Samsom en Rutte Twee erge grote
die helpen Nederland naar de klote

samson Rutte
een nul inplaats van tien
hadden we jullie maar nooit gezien

dan waren we duizendmalen beter afgeweest
want nu voelen we ons gelijk een beest

Samson Rutte
Jullie hebben steeds gelogen
En ook steeds de ouderen bedrogen
Van jullie gehoord
Dat jullie kicken op een zgn akoord

Samson Rutte
Pvda en ook de vvd
Liefst weg ermee met alle twee.

Samson Rutte
Wij willen wel wat milders
Denk dan eens aan die vrolijke Geertje wilders

Samson en Rutte
Jullie moeten niet liggen kutte
Want een akoord door jullie binnengehaald is altijd te duur betaald
Samsom en Rutte
Jullie moeten niet zo lullen
Want samen zijn jullie 2 grote prullen.
Je hoeft echt geen vrouw te zijn om door jullie genaaid te worden. Lowy Cremers

 
« Older posts

© 2024 KutBinnenlanders.nl

Theme by Anders NorenUp ↑