Deze zondag wordt in Tilburg de nieuwe Stadsdichter beëdigd. De dag erop wordt het oud papier opgehaald. Ik vind het een wrange timing van de gemeente, maar wie ben ik.

Ik ken de aanstaande Stadsdichter persoonlijk. Een charmante man waarmee ik goed kan opschieten. We hebben allebei een conflictvermijdende houding naar elkander. Dat houdt de omgang prettig en diepgangloos.
De nu nog huidige Stadsdichter ken ik persoonlijk amper. Ze is een meisje, wat er niet toe hoeft te doen wat betreft haar schrijven, natuurlijk. Ze heeft veel zelfspot, dat misstaat een vrouwelijke schrijver in mijn optiek zelden.

Ik wil niet seksistisch over schrijven doen. Ik hou daarom meestal mijn mening over schrijfsters voor mezelf. Ik heb graag dat mensen me aardig blijven vinden. Vooral als ze jong en mooi en vrouwelijk zijn. Bovendien, alsof ik zelf zoveel testosteron laat wapperen in mijn zinsconstructies.

Naar verwachting zal ik maandag vergeten het oud papier buiten te zetten.