Aan het laden...Fluiten
En als de arts tussen de grenzen
op zoek gaat naar wat nog levend lijkt
fluit hij steevast zacht een nog slapend liedje
want daar geniet je
tenminste van als je ergens tevergeefs strijdt
een feit voorbij langsloopt dat stervend naar je opkijkt
en hij was gelukkig en in volstrekte vrede
want ook als hij slechts lijken vind
en hij ze ophopend ziet hopen en dan dat kind
fluiten de kogels om hem heen
tenminste mee
dat melodietje van slaapliedjes geniet
in de laatste straffe wind.
Stefan Pietersen: werd ooit gèboren en daarna steeds wedergeboren en worstelt zich middels liedjes, gedichten, toneelteksten, verhalen en wat niet nog meer; is er eigenlijk nòg meer tussen hemel en diepe depressie?, tot elke dag weer herboren wordt in schoonheid.
Geef een reactie