KutBinnenlanders.nl

Ooit komt het allemaal terug

Auteur: René van Densen (page 1 of 29)

Waar is KutBinnenlanders.nl heen ?

Bericht van onze hoofdredacteur

Het laatste wat een weblog wil, is irrelevant worden. En de kers op die taart is: enkel nog maar relevant zijn voor lelijke legale claims.

Dat mag u citeren, ondanks dat het – denk ik – van mij is. KutBinnenlanders.nl staat op de vooravond van haar 10-jarig jubileum. En het 5-jarig jubileum vierden we nog met een grootse boekpresentatie, een verkiezing van de ‘nieuwe Opperpater’ (het was immers 1 april) en een hoop fun en bier.

We zijn vijf jaar en veel wijzigingen in de Nederlandse wet verder. En ik zie me voorlopig genoodzaakt alle berichten van KutBinnenlanders.nl offline te halen. Want voor één armzalig bericht, niet onterecht van mijn eigen hand wellicht, moet ik al bijna driehonderd euro betalen. Om een begeleidend fotootje. Iets wat in de beginjaren van KutBinnenlanders.nl ondenkbaar was geweest, maar we zijn al hier. Dus ik leg na de Lees Meer even uit hoe ik me daarbij voel en hoe het zit. Lees verder

 

Geen geld.

 

Normaal doen

Het was een lange dag geweest en het regende enorm. Dit zijn geen uitvluchten. Enkel feiten. Just the facts, ma’am.
Ik schoot tussen de druppels op het stoplicht af, dat hopelijk, kom op, hopelijk toch, toe nou, jaaaaaa, op groen zou springen. Mijn broek nat. Aan het andere stoplicht lag iets op het fietspad, zag ik van ver. En er stond iemand naast. Ik raasde er op af en omheen. Het was een man, ouder, donkere huidskleur, grijpend naar zijn hoofd. Paraplu ernaast. De persoon er naast was een jonge man. Hij belde een nummer op zijn mobiel. Ik raasde door. Lees verder

 

Eindejaarsvideo van René

 

Gewonnen

Ik won laatst
een oorlog
nog gloedjenieuw
in de verpakking

Maar vermoedde
dat de ander
er vanaf wou

Want bij nadere
inspectie
was de boel
maar weinig waard.

 

Dooruit maar weer

niet omkijken,
niet staren naar
toen ik nog
tweezaam was.

Smaak van
zoutpilaar in mijn
mond, gekoekt op
woorden die hun
smaken allen verloren.

Kauwen, kauwen
om het kauwen en
misschien uitspugen
of stilletjes en beschaafd
doorslikken.

Er zitten er nog
genoeg in de
verpakking van het
verschiet.

 

Ready, set, stop

vragen
aan een lege stoel

Gevuld met
verdwenen gevoel ?

Stuur je nog
een kaartje
met een krabbel

misschien zelfs
over het weer
of het eten ?

Mag ik wel
zeggen tegen
waar je net nog was

dat ik je mis ?

De gedachten razen
mijn kop uit
mijn mond in
en blijven daar

stilletjes
stormen.

 

‘Rise and Fall

a golden city
when just now it
was drabby grey

Then the sun
colours the sky
and the gold
has gone away

The sunlight lightly
strokes my skin
as I begin
to drown

But before too long
the light unlasts;
the grey comes
back in town

I can’t seem to
move the light,
make the warm
beams stay

I hug the dark
and ask it if
it could never
again go away.

 

Last resort

REALLY
think

there’s
ANYTHING
important

about the way
YOU
live ?

The fly
ATTEMPTED

to ask
the spider.

 

Requel

en verhaalt niet door

Meer zoals die droom
je weet wel
of had ik je
die niet verteld

Nou die ging eigenlijk
helemaal anders
achteraf

Maar dat vertel ik
je nog wel
een keer.

 
« Oudere berichten

© 2019 KutBinnenlanders.nl

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑