KutBinnenlanders.nl

Auteur: Stefan Pietersen (Page 1 of 16)

Stefan Pietersen: werd ooit gèboren en daarna steeds wedergeboren en worstelt zich middels liedjes, gedichten, toneelteksten, verhalen en wat niet nog meer; is er eigenlijk nòg meer tussen hemel en diepe depressie?, tot elke dag weer herboren wordt in schoonheid.

Strange new day

Strange new day, I think we never met
Please, introduce yourself to me
You may have heard from others
I’m tough to make dead
though you seem friendly
I am not sure, that must be said.

Will we get along and will you let me go?
Or will parts of you stick to me?
No highs but lows
I have a little heartache from yesterday
tried to stop my way
What are your intentions?
Please let me know now.

Strange new day, your waters seem so harmless
Like innocent, like peaceful, without fuzz
but appearances can deceive
And you did try not to let me leave
I have somewhere else to be, just because…

(refr.)

Still a few nights to sleep
I don’t want to have to stay awake
while I sail through tonight on automatic pilot
There can be rocks under water on which I can break
Please show me your rock’n’roll for both our sakes.

(refr.)

 

Pluim en tien

(Fantasie-liedje dat wel waar mag worden…)

Ik hou van liefde
En niet van woest
Ik hou van ‘hou van jou’ omdat het zo moest.

Hield het privé
maar lachte luid
het drong van binnenin mijn borstkas uit.

Nimmer had ik nog verwacht dat jij me wakker kuste
Nooit opgestaan en nog gedacht dat ontbijt op bed me lustte
Beloof je alles als ik je nog maar één keer zo mag zien
dat je incasseert dat je verdient, die pluim en tien.

Ik voel me licht
in hoofd en hart
Jij vond me halverwege mijn vluchten van de start.

Met veel blessures
en een geknakt vertrouwen
Je brengt ons naar champagne, ook al moet je douwen.

(refr.)

Hou dit voor waar, ik ben zo dankbaar dat jij iets in me zag
iets wat ik voor mogelijk, maar niet als hogelijk het krijgen waardig zag
Ik had een zelfbeeld waar te veel mee was gespeeld
Ik had het gedeeld, maar vind ik leuks kreeg ik niet veel tot jij me zag.

En de dag sprong op, miauw en spin
en alles ervoor leek plots slechts een vals begin
En ik wil je geven wat ik heb gekregen
namelijk een leven vol van de perfecte openingszin.

(refr.)

 

Verlatingsangst

23-12-2023

Je stelt me steeds vragen, half in paniek
Ik voel hoe je naar mij verlangt
Ik ben er net, maar je denkt dat ik weer wegga
Ik voel hoe je mij nodig hebt, maar bang…

Je zuigt met je liefde alles op en verbruikt
om je wankele hart te versterken
om de uitgang te blokkeren van de fuik.

Verlatingsangst
Daar gaat mijn lever, daar gaat mijn dikke darm
en al haast mijn rechterarm
Daar gaat mijn tong, heb ik nodig voor mijn woorden warm
Mijn hart heb je nog steeds niet
want door jou hou ik dat vast.

Ik heb last van bindingsangst en heb ook mijn eigen leven
Ik voel me gevangen in je blik
als een konijn op mijn snelweg voor de aanstormende auto
Lief hou je in, want je verstikt…

Je zuigt met je angsten, maar ik deins daardoor terug
durf niet dichterbij te komen
Ik kijk naar de deur, al haast op de vlucht.

(refr.)

Zie je niet dat jouw angst mij wegjaagt?
Geloof me dat ik terugkom naar jou
maar het voelt nu alsof ik het waag…

(refr.)
 

Druppels vrede

13-12-2023

Ik wil zo graag blij zijn
maar ik voel me in de minderheid
Moet zo diep graven
voor een beetje dankbaarheid
Het voelt als loze woorden
Ik zeg ze niet, want ik meen ze niet
Waarachtig zijn en blijven
is minder achteraf verdriet.

Ik voel me vandaag
alsof ik een woestijn over moet steken
Op zoek naar Verlichting
en druppels vrede
Verstikt door de tranen
mijn ogen dicht en tijd verstreken
gevangen in een binnenzee
in een ondoordringbaar heden.

Ik eet gezond en pak mijn rust
en toch ben ik ontzettend moe
Ik weet het niet meer, die wanhoop
wat ik ook denk of doe
Klaarblijkelijk gaat dat nergens heen
Ik ben niet de enige
maar die strijd voer ik alleen.

(refr.)

Niet het eind van mijn leven
ook al lokt die gedachte om haast elke hoek
Wel het eind van dit (soort van) leven
Ik begin alvast in het volgende boek.

(refr.)

 

Als je me niet had afgewezen toen

1-12-2023

Ik zou je kussen elke ochtend en avond
samen met je eten ons ontbijt
Ik zou misschien niet zitten in de ziektewet
en beiden naar ons werk vertrekken op tijd
Ik zou met onze kinderen praten
en afhankelijk van de leeftijd mee spelen
Ik zou misschien denken aan een andersoortig later.

Dat zou ik denken, dat zou ik doen
Dat zou ik doen nu
als je me niet had afgewezen toen.

Ik zou ons leven leiden vanuit een ander perspectief
Ik zou voor andere zaken strijden
en andere dingen nemen voor lief
Ik zou misschien al die dingen niet eens doen
ben ik eigenlijk niet eens waard een zoen…

Zou ik dat denken? Zou ik dat doen?
Zou ik dat nu doen
als je me niet had afgewezen toen?

Mijn leven is nu wat het is
en dat zou het anders ook op een andere manier
Het geeft me deze dromen en bekommernis
Ik denk nu andere dingen hier
Zou ik gelukkiger zijn?
En jij kon toen toch niet anders?

Ik droom dit, dat ik dat zou doen
andere liedjes zou schrijven nu
als je me niet had afgewezen toen…


 

Ik tolereer zelfs de intoleranten

30-11-2023

Wat ze ook zeggen, opscheppen te gaan doen
Ik voel wel irritatie, lichtelijk uit mijn doen
maar ik hou me in, zeg wel wat ik vind
En ik noem de ander niet per se blind
maar ik doe niet meer als toen.

Ik tolereer zelfs de intoleranten
om te laten zien hoe het volgens mij moet
Ik tolereer zelfs de intoleranten
Ik hoop dat jij mij nadoet…

Het zijn nu hele groepen die elkaar napraten
die zomaar wat roepen, niet in de gaten
hoezeer je kwetst, wat je teweeg brengt
hoezeer je je bewustzijn verengt
Zeker als je bent in alle staten-stand.

(refr.)

Ik zou haast zeggen als ik sommigen hoor
Laat het denken maar aan mij over
Jip en Janneke-taal, bengelkoor
Kwart over zes naar bed, na Super-Grover.

(refr.)

 

Herhaling van jaren

23-11-2023
Wat zou ik graag leven in een herhaling van jaren
waarin ik nog niet wist van hoe de mensen ook waren
met de wijsheid van nu en andere kanten van
mens zijn versterkt
Waar vind je nog wat je niet anders
kan verklaren dan het goeie slag van mensenwerk?

Liefst met de muziek deels van nu
met sommigen van de jeugd pasgeboren
toen ik veertig werd
Samen dromen, samen slapen
in een tijdsbubbel in tegenwoordige tijd, inert
zonder de ogen van schrik opengesperd.

In plaats van die schulp waarin ik nu neig te kruipen
een winterslaap nadat me plots de stuipen
Het nieuws van het heden
herhaling van nationaal-socialistisch
waarin we druipen van
kwaad bloed, smakend nogal vies.

(refr.)

Wat zou ik graag aan het einde verkeren
begin van overgangstijden van beter
Betere mens in betere tijden
dat we straks voor onze god, onze ouders staan
met de levens nog aan
en dat zij zeggen:
Jongens toch, goed gedaan!

(refr.)

 

Kannibalen en monsters

18-11-2023
Je mocht overal spelen, behalve vlakbij dat huis
waar de duivel woonde, samen met
twee mannen die het duister deelden
Niemand zag ze, niemand thuis
Soms reden ze langs jouw huis
Een schaduw gleed langs, streelde man en muis.

Kannibalen, monsters halen
je op om je te storten in het ongewis
Arme mensen, slecht vertaalden
Ik weet nog steeds niet
wie het waren, wie boosdoener is.

Daar moet je vooral niet je voetbal schoppen in de tuin
Er lag prikkeldraad op de schutting; ze hadden een zoon
met wie ik speelde in de luim
Maar in mijn hoofd zag ik hem
uit de oven komen bakkend bruin
En als je niet uitkeek; zijn ouders
Onheil, onscherp door de buurt gebazuind.

(refr.)

Je nam het maar aan, je wilde toch niet
degene zijn die het gerucht
in de wind sloeg, het bevestigde?
Jij nooit weer gezien, je ouders huilend
Ze hadden het waarschijnlijk
toch verdiend die slechte naam…

(refr.)

 

Nostalgie van de toekomst

Alle mensen zouden broeders worden van elkaar
We gingen een zalige tijd tegemoet
Eindelijk het laatste probleem, alles klaar
Een heerlijke wereld die het uiteindelijk doet.

Nu kijk ik iemand die dat nu nog zegt
haast met haat aan in het gezicht
Van al die plannen kwam precies niets terecht
roestende schalen in het tijdsgewricht.

Toch een beetje nostalgisch
naar hoe het had zullen zijn
Nostalgie van een toekomst
Het kan nog altijd naar het schijnt.

Hopen kost naast wat het biedt ook energie
Zeker als het aan een zijden draadje hangt
We kruipen steeds weer weg van de afgrond die ik zie
waarin ik alles zag vallen zonder iemand die vangt.

(refr.)

Ik kwam er zelf ook niet zonder kleerscheur af
Ik was, toen al, zo aan een goede afloop toe
Elk verwachtingsvol opkijken afgestraft
De schouders onder toekomst, ik ben zo vaak zo moe.

(refr.)

 

Smaken van jou

Appel, rozijn, druivensap en bloedrode wijn
gekleurde hagels, knoflook en biefstuk
suiker en salmiak en zure bommen
haring en schelvis en paling op brood.

Allemaal smaken van jou
Allemaal manieren om jou te genieten
Allemaal kleuren om je aura te verven
Ik wil niet sterven voor ik jou heb gezien.

Roodgepunt dak, kerktoren in trance
Haantje de voorste in en bescheiden ingeschat
Grijze wijzen van de weg naar jou toe
groen de deur en iets bruins
wat je vierde muur op elk uur een van het eerste uur
dat me gedijt naar jouw stad.

(refr.)

Wit en stuivig als het korrelige strand
rul en doordringend als je grassige duinen
Ik voel het zachte toegeefse
het gul van je luimen
Het mul van je duimen
opdat ik jou weer mag zien.

(refr.)


 
« Older posts

© 2024 KutBinnenlanders.nl

Theme by Anders NorenUp ↑