Komende zondagochtend, Turnhout !
Aan het laden...Pauze
Ik las een schrijfpauze in. Even geen ultra korte kortverhalen dus. Enerzijds ben ik begonnen aan een memoir. Misschien publiceer ik er hier een stuk uit. Anderzijds verleggen mijn vrouw en ik ons speel- en werkveld naar Noord-Afrika. Eerst is er de reis, daarna de zoektocht naar een wifiverbinding. Geen nood, beste bezeten lezer van kutbinnenlanders, ik vergeet je niet.
Vandaag wordt de Opperpater 60!
We hebben wel eens getwijfeld of hij het zelfs wel zou halen, maar de Opperpater is volgens de medische onderzoeken in blakende gezondheid en een niet te stoppen feestbeest. En uiteraard de legendarische moppenkoning van Tilburg en verre omstreken. En jarig vandaag! Hij wordt zestig, holy shit, ZESTIG! De allereerste video, nee, zelfs het allereerste bericht op deze website, was er één van hem, en dus willen wij de eerste zijn om te zeggen: hartelijk gefeliciteerd, Opperpater, en dat je nog maar vele malen nog eens zestig mag worden! Proost, knikkers.
Vijfduizendste bericht.
Dit, dit is het, en ik pik het van alle andere mensen die hier publiceren af. Dit is mijn bericht: Dit is het vijfduizendste bericht dat op KutBinnenlanders.nl gepubliceerd is.
We hebben er wel ruim 6500 dagen over gedaan sinds 1 april 2008, maar al bij al toch geen superslechte score. Vijfduizend, man man. Sinds deze website een dronken idee was op iemands verjaardagsfeestje, en daarna eigenlijk alleen door een kroeggroepje in leven werd geblazen. We zijn inmiddels een uitgeverij! Toegegeven: we geven voornamelijk boekjes van de hoofdredacteur uit, maar ik heb uit betrouwbare bron dat hij over drie boekjes definitief de brui eraan geeft wat zijn eigen oeuvre betreft. Maar dat betekent voor ons niet noodzakelijk dat we ermee op moeten houden.
Vijfduizend berichten, dat doet niet ieder weblog ons na. Ook al zijn we dan een weblog waar mensen verbaasd van vragen of we nog bestaan. Of anderen, die ons op de kaft van het nieuwste boekje zien, die vragen of die website ook écht bestaat? Ja, we bestaan. En je kunt hier meer dan anderhalf decennium aan berichten teruglezen. Allemaal tijdscapsules. Poëzie, cartoons, kortverhalen, strips, en natuurlijk al sinds dag één de moppen van de Opperpater.
Vijfduizend keer KutBinnenlanders.nl! Ik zeg: jammer dat het op een druilerige dinsdag is. Maar toch: proost aan iedereen die sinds 2008 meegepubliceerd heeft!
Kan het nog dichter?
Decennialang ging ik als dichter door het leven: eerst maudit (gedoemd) om te eindigen als taodichter, tussendoor dada. Het waren telkens ‘buitenstaanders’ die me daarop wezen.
Doorgaans gaf ik af en toe een bundel uit, telkens bij weer een andere uitgever. Ik vermeed overheidstoelagen en poëziewedstrijden. Hoewel, van die laatste heb ik er ooit twee ‘meegedaan’, in Oostende en in Holsbeek. Ik greep er mooi naast. De winnaars waren doorgaans doodbraaf, klaar om te sterven.
Anders verging het me in Nederland. Daar stuurde ik regelmatig iets in op zondagmorgen op een eenzelvige webstek. Soms won ik er goud, heel af en toe ook zilver. Naast de opmerkingen dat ik het weer eens te moeilijk had verwoord. Nochtans vermijd ik in mijn gedichten het woord desalniettemin.
In Brabant was ik ooit te gast in een tuin waar ik voor vier man en een paardenkop uit mijn werk voordroeg, op de steeds weer even harde wijze. Het aantal aanwezigen en vooral het aantal afwezigen doet er niet toe. Soms moet een mens wat.
Jaren later schreef de organisatie een wedstrijd uit wegens een zoveel jarig bestaan. Mij werd uitdrukkelijk gevraagd alsnog mee te werken. De aanwezigheid als jurylid van een bepaalde persoon, nauw verbonden met een diersoort, weerhield me ervan.
Desalniettemin vroeg de organisatie iets op te sturen ‘hors concours’ om te publiceren in een gelegenheidsverjaardagbundel. Ik bracht het betreffende thema in het zoekvenster in op mijn webstek en selecteerde er een gedicht uit, dat ik opstuurde. Fluitje van een cent. Het werd stiekem en naamloos alsnog aan de jury voorgelegd en kreeg een nominatie.
Hier is duidelijk concurrentie met God aangegaan. Zijn wegen zijn niet langer als enige ondoordringbaar.
Bericht aan de bevolking en het publiek
Ik heb een haast baanbrekend UKKV geschreven waar echter een embargo op rust. Zoiets als de onlangs goedgekeurde Belgische begroting dus. Dit veroorzaakt bij mij nu even een schrijversremblok. Zolang het embargo geldt (en ik weet niets eens hoelang) zal hier dus niets van mijn hand verschijnen. Houd moed, het einde komt ooit in zicht.
Vijf jaar protest bij stadhuis Tilburg
Regen, zon of sneeuw: elke werkdag staat Gert Brunink voor het stadhuis van Tilburg. Met een protestbord in de hand en een dampend bakje koffie naast zich, groet hij voorbijgangers alsof hij de portier van het stadhuis is. “Goedemorgen! Fijne dag!” klinkt het steevast. Maar achter die glimlach schuilt een vastberaden boodschap: Wijkevoort moet van tafel.
Continue reading
Kies cartoon!
Bij de Bibliotheek Rotterdam kan je deze week stemmen op cartoons. Allen daarheen! Lijst Argibald 🙂
© 2026 KutBinnenlanders.nl
Theme by Anders Noren — Up ↑
Reactietjes