Aan het laden...Para-glijmiddel (1ste gedicht n.a.v. Red lights, DVD)
Het was waar
en onverklaarbaar:
hij was dood, maar zijn hart
het klopte niet, omdat het klopte.
En overal de klopgeluiden
klaterend applaus voor
ons die, compleet waus
alle klokken precies
kloppen lieten luiden.
Niet uit vreugde, maar uit
wanhopige vrees
want zo was het in die wetenschap
nog nooit geweest.
We vluchtten als hazen
voor ons razend
denkwerk uit
en zouden dat zelfs nog zijn blijven doen
als toen niet…
Onze harten het begaven
en wij, vrij van sponzend brein soepel
parachuteerden in het abnormale
en begraven onder klopgeluiden
uit het hart
toch eindelijk gelovig waren…
Stefan Pietersen: werd ooit gèboren en daarna steeds wedergeboren en worstelt zich middels liedjes, gedichten, toneelteksten, verhalen en wat niet nog meer; is er eigenlijk nòg meer tussen hemel en diepe depressie?, tot elke dag weer herboren wordt in schoonheid.
Geef een reactie