Aan het laden...Dit is mijn lichaam
We hadden ruzie
ze kon haar gezicht
niet meer laten zien
en toen wilde ze
opnieuw een fusie
die ik haar
een maaltje of tien
steeds weer zak
steigerend weigerde
tot zij die trok
over haar kop
en tastend naar die lul
mij toen zeide:
‘Dit is mijn lichaam…’
ging door de knieën
kroop waar het niet ging
mijn ding, dat knielde
in vergeving in
en we leefden tesaam
op aan mijn kruis
erin en eruit en nu weer
eruit en samen thuis.
Stefan Pietersen: werd ooit gèboren en daarna steeds wedergeboren en worstelt zich middels liedjes, gedichten, toneelteksten, verhalen en wat niet nog meer; is er eigenlijk nòg meer tussen hemel en diepe depressie?, tot elke dag weer herboren wordt in schoonheid.
Geef een reactie