Aan het laden...Met links geschreven
Die kogel kwam van links
maar ik liet hem voorgaan…
geen kunst en er weer aan.
Ik schrijf dit in de kelder
van het hospitaal
en de moordenaar zit er bellend
naast
kijkt over mijn rug mee en smaalt:
‘Is het in mijn moedertaal?
(hij doopt de pen nog eens
op het hart, drukt door)
Is het, zoals het is geweest?
Ben jij er eigenlijk wel geweest?
Is het iets voor allemaal?
Voor alle taal in koor?
Is het iets toevalligs, goed
voor mijn eindfeest?’
En ik kom aan, vertrek
bij het begin van deze eind-
het meest nog –
zin in een patatje oorlog – smikkelsmek! –
Of iets in die geest…
Stefan Pietersen: werd ooit gèboren en daarna steeds wedergeboren en worstelt zich middels liedjes, gedichten, toneelteksten, verhalen en wat niet nog meer; is er eigenlijk nòg meer tussen hemel en diepe depressie?, tot elke dag weer herboren wordt in schoonheid.
Geef een reactie