Aan het laden...Laatste ronde
Hij werd begraven met zijn laatste zin
waar een aantal gaten in zaten
voor verzen en ongebakte lucht
en voor een laatste uitvlucht…
En het begin was zijn eind
en die zin
die het kerkhof ontgint
en oogstende hondjes
uitgelaten aanlijnt.
Zijn maten er inderhaast
stikkend van vandaag de lach
voor altijd naast
Om hun gelijk te halen
met nog zin, nog
Eentje, ach, goed, nog twee erin
De morgen die nog maar es
maar weer begint met zijn laatste zin.
Stefan Pietersen: werd ooit gèboren en daarna steeds wedergeboren en worstelt zich middels liedjes, gedichten, toneelteksten, verhalen en wat niet nog meer; is er eigenlijk nòg meer tussen hemel en diepe depressie?, tot elke dag weer herboren wordt in schoonheid.
Geef een reactie