Een nieuwe dag presenteerde zich pril en strekte zich schier oneindig ver uit, maagdelijk als stilstaand water in een verscholen bergmeer, blank en onbeschreven als vers canvas. Wat ben ik toch goed met woorden enzo, dacht Otto de doordewolgeverfde president directeur grootaandeelhouder van Bananarama Consultancy Groep. Het was een stelling die hij wel aandurfde. Tevreden ging Otto zitten in zijn directeurszitmeubel. ‘Nieuwe manden wassen schoner.’ Zomaar een ingeving. Daar moest hij wat mee. Maar wat. Nog een: Ik ken helemaal geen Hein. Een tekortkoming. Mijn sociale omgeving is er niet in geslaagd me een deugdelijke Hein voor te schotelen. Hij riep naar zijn secretaresse: ‘Zoek een Hein voor me, asap!’ Hij legde op, nam de hoorn op en luisterde aan de andere kant. Tuuttuuttuut.
De verbinding was inderdaad verbroken. Gelukkig wel. Hij legde weer op. Als directeur sta je er helemaal alleen voor. Alles nalopen moet je. Je kunt je eigen Hein zoeken. Niemand die het voor je doet. Een bom peoples heb ik rondlopen, maar niemand die het fatsoen heeft me eventjes aan een Hein te koppelen. Hij kreeg zin om iedereen te ontslaan, maar zag daarvan af toen hij besefte dat hij dan nog veel meer moest regelen. En een Hein zou het hem niet zo snel opleveren. Hoewel het UWV vast een Hein of twee zou kunnen herbergen. ‘Check het UWV voor een Hein, asap!’, riep hij.

Gerrie S. Veters
Gerrie S. Veters
Man (32 en/of ouder).
Zie @Elagabalus_