Ik had mijn overhemd vernaaid!

Nu had ik in het verleden al dikwijls mijn broek uitgetrokken om te kunnen wippen.maar dit sloeg alles ik vernaaide mijn overhemd
Toen ging ik de volgende morgen terug naar het schip maar wonder overhemd aan.
Toen ik rond half zes weer aan boord ging en de wacht van boord een matroos passeerde zei die Lowy ben je plat geweest voor je overhemd?
Ik antwoorden hem wel nee man ik ben aan het prikkeldraad blijven hangen en toen het stuk was heb ik het weg gegooid.De matroos zei me toen ja dat verhaal heb ik al zo dikwijls gehoord.

de liefde met je overhemd betalen en dan een smoes over prikkeldraad dat geloofde ze niet aan boord.
Enkele dagen er na ging ik in de avonduren met de kok en de wasbaas de bakker en de salonbediende op stap.We kwamen heel afgelegen ergens op de Rio de la Plata bij een soort boerencafe waar je ook een paard kon huren.Voor 1 dollar had je voor een avond een paard met zadel tot je beschikking.Wij met zijn allen een knol daar gehuurd en we gingen op weg naar de volgende kroeg als ridders te paard.Maar ja als je nooit paard hebt gereden en dan nog half jajum op een knol gaat zitten kan je echt lachen.
Het door mij gehuurde paard was eerder thuis dan ik.
Toen we na ongeveer 3 kwartier bij de kroeg onder de naam Horse Lucky waren gekomen bonden we het paard vast aan een daar aanwezige balk En we zopen behoorlijk want we beseften dat we per paard geen problemen konden verwachte voor rijden onder invloed.Maar ik had weer eens pech.
Zelfs een gehuurd paard ging er bij me vandoor!
Ik had het beest schijnbaar verkeerd of niet goed vast gezet en het dier ging er van door.Het paard ging er als een speer van door terug naar huis.Zo doende was het paard eerder bij zijn baas terug dan ik.

Het paard wist de weg heel goed terug. En stond me uit te lachen toen ik bij de boerderij terug kwam.

Venezuela Zuid Amerika.

In Venezuela er was een staatsgreep of men verwachte er een staatsgreep.Er stonden wachten aan boord mannekens van amper 16 jaar met een echte stengun.Die liepen wacht om te voorkomen dat er vreemdelingen ongezien hun land in of uit wilden.
Voor ons zeelui was er toen niks te beleven geen vrouwen geen haven om lekker te stappen Iedereen bleef dan ook aan boord wand er werd geen verlof gegeven om te gaan passagieren.Ik verveelde me en ging op de kade zitten vissen dat mocht wel als je maar in het zicht van die bewakers bleef was er niks aan de hand.
Ik ving in Venezuela vissen en deponeerde deze in het zwembad aan boord.

 
Lowy Cremers
Lowy Cremers
Lowy Cremers (1940) heeft een bewogen levenspad gekozen dat van kwajongensstreken in Eindhoven naar de wilde vaart leidde. Hij heeft de hele wereld gezien, is café-eigenaar geweest, is bij spannende misdaadzaken betrokken geweest, heeft een museum voor opgezette honden beheerd, heeft altijd dwars de kont tegen de krib gestoten, is door honderden vrouwen bemind geweest en leeft nu met de liefde van zijn leven in Thailand. Op KutBinnenlanders.nl verschijnt tweemaal wekelijks zijn levensverhaal.