Niet te veel aan je pikkie trekken zei mijn directe chef

Toen we nog een dag of 2 van Curacau verwijderd waren kwam de chef Hofmeester op een morgen naar me toe en zei me;
Lowyke zal je niet te veel aan je pikkie trekken wand we gaan naar Curacau en daar heb je mooie wijven en zullen we eens zien of je al kan neuken.Ik wist niet wat me overkwam.Dit te horen van mijn directe chef.Ik zei ja zeker chef ik ga er voor.
Moet je weten ik die nog nooit een vrouw nakend had gezien deed stoer mee met die praat.We liepen Curacau binnen wat was dat mooi.

Campong Alegre te Curacau.

De beroemde bootjes brug een brug die dreef op allemaal kleine bootjes Willemstad.
Er lag een lange brug die ruste op kleine bootjes en als er een schip binnen kwam varen ging die brug open en alle kleine bootjes waar de brug op ruste draaide mee open.We voeren langs een fort waar de Nederlandse vlag rood wit en blauw vrolijk wapperde in de wind.Aan de kade mooie oude huisjes en er lagen veel bootjes met vers fruit te koop enz
In de avond ik was afgewerkt om 20.00 uur kreeg ik toestemming om met een paar oudere bemanningsleden mee de wal op te mogen gaan.
Ook Andre mijn hutmaat mocht mee.Aan wal gekomen namen we gezamenlijk een taxi en die bracht ons naar Campong Alegre.

ingang van de Campong Alegre op Curacau hier had ik mijn eerste sex ervaring.
Hier werd ik op kosten van de overige bemanningsleden ingewijd in het sexleven.
Dat was een soort bordeel op een soort plein.
Aan de ingang stond een marinier op wacht bij een slagboom.Die man moest er op toe zien dat er geen marine klanten in uniform de campong bezochten.De marine mannen mochten dus niet naar de vrouwtjes op die campong.
Later hoorde ik dat ze daar wel een oplossing voor hadden wand die marine mannen gingen in de haven zgn op een koopvaardij schip wat burger kleren kopen of lenen en zaten dan ongemerkt toch op Campong Alegre.
We stapten de kroeg in en ik zag al snel dat er prachtige meiden rondhuppelden schaars gekleed en vrolijk lachend kwamen ze naar ons toe.

 
Lowy Cremers
Lowy Cremers
Lowy Cremers (1940) heeft een bewogen levenspad gekozen dat van kwajongensstreken in Eindhoven naar de wilde vaart leidde. Hij heeft de hele wereld gezien, is café-eigenaar geweest, is bij spannende misdaadzaken betrokken geweest, heeft een museum voor opgezette honden beheerd, heeft altijd dwars de kont tegen de krib gestoten, is door honderden vrouwen bemind geweest en leeft nu met de liefde van zijn leven in Thailand. Op KutBinnenlanders.nl verschijnt tweemaal wekelijks zijn levensverhaal.