Dat is het leven (24) Dat is het levenvervolgverhaal

Roy Rogers de film held .

Roy Roger met zijn paard Trigger.
We hadden ook een grote filmprojector aan boord en meestal 3 grote speelfilms tijdens een overtocht.Meestal cowboys films Roy Rogers maar ook oorlogs films .Je kon ook tafel tennissen aan boord.En we luisterden dikwijls naar de radio vooral de Wereld omroep werd goed beluisterd door de bemanning.En ja bijna iedereen had een bandrecorder aan boord.Men nam dan tijdens het verlof thuis muziek op en dat werd dan afgespeeld tijdens de reis.

Roken mocht alleen daar waar het was toegestaan op het schip.
Die film werd dan bij goed weer en dat had je meestal wel vooral over de evenaar dan op het dek afgedraaid.De Films meestal cowboy films werden in een haven meestal geruild met een ander schip,zo dat je niet een jaar lang de zelfde film hoefde te zien.

En bij minder mooi weer zaten we met zijn allen in de salon de film te bekijken.
En de Pantry boy en de Ketelbink mochten dan in de haven samen de film kist op een ander schip gaan omruilen.Nu dat wilde ik wel waren we weer even enkele uren vrij.
Roken mocht je op een tanker wel maar alleen in de salon waar de asbakken met een dun laagje water waren gevuld.

Ook in de messroom waar een grote radio wereld ontvanger stond mocht je roken.Er werd veel kaart gespeeld en dammen en tafeltennis ook. Roken mocht echter nooit aan dek dat was levensgevaarlijk

Er bestond een huisregel dat indien men bvb zag dat iemand met een sigaret achter zijn oor met de bedoeling die later in de toegestane rook ruimte op te steken dat die persoon die dan zichtbaar met zijn reeds gedraaide sigaret achter het oor zich ergens bevond waar men niet mocht roken.

Dat die persoon die dat deed in de eerste beste haven per vliegtuig naar Nederland terug werd gestuurd .Door dit dreigement en ontslag daarop volgend waagde niemand zich aan een sigaret waar het niet mocht.

En in sommige buitenlandse havens had je op de kade een rookruimte ingericht waar men onder toezicht van een bewaker mocht roken.

Lowy Cremers

Lowy Cremers (1940) heeft een bewogen levenspad gekozen dat van kwajongensstreken in Eindhoven naar de wilde vaart leidde. Hij heeft de hele wereld gezien, is café-eigenaar geweest, is bij spannende misdaadzaken betrokken geweest, heeft een museum voor opgezette honden beheerd, heeft altijd dwars de kont tegen de krib gestoten, is door honderden vrouwen bemind geweest en leeft nu met de liefde van zijn leven in Thailand. Op KutBinnenlanders.nl verschijnt tweemaal wekelijks zijn levensverhaal.