Dat is het leven (37) Dat is het levenvervolgverhaal

Times Square het hartje van New York.

Allemaal theaters rondom die straat.

Times Square hartje New York daar liep ik als 15 jarig jongetje in 1955 rond.

Wat keken we onze ogen uit naar die grote wolkenkrabbers en dan die grote reclame borden in neonletters verlicht.
AMERICA wat een Land zo groot alles ik keek mijn ogen uit!
En er liepen duizenden mensen op straat het leek wel of iedereen haast had in die stad.Op eens zagen we een winkeltje daar kon je voor 25 dollar cent een singel plaatje van je eigen stem laten maken.Je stopte in een geluidscabine 25 cent in de gleuf en je kon 3 minuten spreken of zingen .Als het was opgenomen rolde er zo een pickup 45 toeren plaatje uit de automaat.
Ik besloot het te doen en sprak 3 minuten een boodschap voor mijn ouders in.Daar na heb ik het meteen op de post naar Nederland verzonden.Mijn ouders waren er zeer blij mee en hebben het plaatje nog jaren beluisterd.
Voor mij was er niet veel te beleven verders in de USA.
Omdat je moest 21 jaar zijn om toegelaten te worden in een kroeg.En ook bier of sigaretten kopen moest je 21 jaar zijn en je paspoort tonen.
Wel kocht ik nog wat nylons voor dames in Zuid Amerika en wat nylon overhemden want die waren in een ander land soms 200 procent meer waard als smokkelwaar.En ja wat je wel goed en voor weinig geld kon doen daar in Amerika dat was Hamburgers eten en grote cola drinken.Ze hielden daar vooral van veel en groot.Maar Amerika is en was een land van tegenstellingen.Op de ene hoek van de straat kon je op een vlooienmarkt ook als buitenlander een dubbel loops jacht geweer kopen met patronen.
Zonder wapen vergunning zonder vragen voor slechts een goeie 100 gulden .Maar aan de andere kant 100 meter verder dan die markt kon je als 18 jarige jongen geen flesje bier of pakje sigaretten kopen want je moest 21 jaar oud zijn.Terwijl ze weer 300 meter verder op aan 10 jarige jongens crack stonden te verkopen.Dus Amerika is niet consequent in wetgeving en handhaving.Niet toen en nu nog niet.

Lowy Cremers

Lowy Cremers (1940) heeft een bewogen levenspad gekozen dat van kwajongensstreken in Eindhoven naar de wilde vaart leidde. Hij heeft de hele wereld gezien, is café-eigenaar geweest, is bij spannende misdaadzaken betrokken geweest, heeft een museum voor opgezette honden beheerd, heeft altijd dwars de kont tegen de krib gestoten, is door honderden vrouwen bemind geweest en leeft nu met de liefde van zijn leven in Thailand. Op KutBinnenlanders.nl verschijnt tweemaal wekelijks zijn levensverhaal.