KutBinnenlanders.nl

Dag: 23 september 2011

Snap ‘m niet. Leg uit.

Kijk. As we speak is bovenstaande website dus gehacked. Hahahahahahaha. Of zoiets. Want wat ik dus zo jammer vind he: als zo’n hacker briljant genoeg is om een website omver te schoppen, doe er dan eens iets goeds mee vent. Dit communiceert voor geen meter. Krijg je geen neus een andere kant mee op. Dit is digitaal belletjestrekken. Puberaal, irritant, nietszeggend. Man, man. Ik wil best met de hyena’s meelachen van hahaha Wilders zijn webstekje is gehackerdehackt maar als je er dan zoiets voor in de plaats zet wordt het vooral triestig. Nee, sorry. Try again later.

 

Cultuurkiller (40)

“Verbazend, dat ik je zo laat pas herkende,” vervolgde Cees. “Biancaatje. Een prachtige, sexueel zeer aantrekkelijke jongedame mengt zich zomaar in mijn leven, dat had al verdacht genoeg moeten zijn. Toevallig is ze ook nog politieagente en natuurlijk telkens ter scène als er een moord gepleegd wordt in deze stad. In haar eigen tijd is ze hier en daar in de culturele kringen te vinden. En,” boog hij voorover in het bed, strak in haar ogen kijkend, “toevallig is ze de kleine dochter van wijlen Jan Vijver. Dat, lieve Bianca, is wat een beetje literator zou omschrijven als toch iets té veel toeval allemaal.” Bianca staarde Cees kalm aan. “Ik heb geen idee wat je bedoelt, Cees. Maak me los en we vergeten deze malligheid.”

Albert kauwde op de dop van een balpen. Verzonken in gedachten zag hij de donkere gedaante niet die hem van achteren naderde. Hij fronste zijn wenkbrauwen, knikte, en stond toen resoluut op. De gedaante schoot schimmig weg achter een kast. Aldert greep zijn jas van de kapstok en liep met vastbesloten tred het kantoorpand uit.

 Op straat passeerde Albert café Deernis. Het was gesloten. De collega’s van barman Rob hadden Rob’s foto voor het raam gehangen, met daaronder de Lee-Enfield van boven de bar. Enkele halfdronken kunstenaars hadden dit eerbetoon volledig over het hoofd gezien en spraken vanaf het terras Albert aan. “De Deernis is dicht, Albert. De hel ? De Deernis is nooit dicht ! Toestanden, niet te filmen dit !” Albert knikte vriendelijk en liep zonder commentaar door. Een van de onverlaten riep hem na: “Het gaat hier allemaal naar de kloten ! Schrijf daar maar eens iets over in die krant !” Albert knikte nogmaals, stilletjes in zichzelf. 

Bianca’s ogen werden plots groot toen ze het mes zag in Cees’ handen. “Cees, ik meen het. Stop met deze grappen en laat me los, dan drinken we een wijntje en lachen we hierom.”
Cees schudde het hoofd. “Je hebt me het leven in alle richtingen zuur gemaakt, me opgejaagd als een wild dier. Dan ga je toch niet verwachten dat wanneer ik je eindelijk heb, ik je doodleuk weer vrijlaat, Biancaatje ?” Hij zwaaide met het mes. “Ik wil het je vooral horen opbiechten. En daar kunnen we heel rustig de tijd voor nemen hoor. Ik hoef nergens meer heen, daar heb jij wel voor gezorgd.” Bianca gaf een harde gil om hulp, maar Cees rende op haar af en propte een panty in haar mond. Op het nachtkastje had hij blijkbaar al tape klaarliggen want voor ze het wist zat haar mond dichtgeplakt. Paniektranen liepen over haar wangen en ze keek Cees ongelovig aan. En in een volledig bizarre bui vroeg ze zich ineens af of ze nu een schone of een vuile panty in haar mond had.

Albert vloekte in zichzelf toen de paperclip klem zat. Hij trok nog eens stevig aan het onding en haalde zijn halve wijsvinger open. Hij vloekte nogmaals. Zoog op zijn vinger. Even telde hij in zichzelf tot tien, en probeerde het toen met zijn linkerhand. De paperclip gaf mee en hij hoorde iets klikken binnenin het slot. Hij greep de klink en de deur zwaaide open.

Even bleef hij op de drempel staan. Toen zette hij zijn voet binnen het domein. Het domein van Cees, de bizarre cultuurparasiet waarvan hij zeker wist dat die op een of andere manier de kern van de hele moordzaak vormde. Hij moest het enkel nog kunnen bewijzen. Zacht sloot hij de voordeur weer achter zich en klikte zijn zaklamp aan.

 

Schoonheid

Je hebt mensen die geloven dat de buitenkant echt telt. Bewapend met slogans als: “de eerste indruk is bepalend” proberen zij de arme luisteraar in vreemde kronkels te dwingen aangaande het verbeteren van zijn/haar uiterlijk. Ik moet daar niets van hebben… Sterker nog: ik ben faliekant tegen. Mijn mening bij de kwestie schoonheid was, is en blijft: schoonheid is magie.

Als je uitgaat van dit thema kun je mijn vriendinnenkring grosso modo in vier categorieën verdelen:

  • de dazzling beauties zonder hersenen,
  • de dazzling beauties mèt hersenen,
  • de lelijkerds met hersenen,
  • de arme sloebers zonder beauty noch hersenen.

(Lezer, besef bij deze wel dat om u te amuseren ik mezelf veroordeel tot in lengte van dagen elke vriendin te overtuigen dat ze absoluut bij de tweede categorie hoort. Een hels karwei.) Vraag eens aan iemand van de tweede categorie wat zij liever heeft: beauty of hersenen. 10 tegen 3 dat ze antwoordt: “Kom maar op met die kokende olie, maar blijf in godensnaam van mijn hersens af.” Dat weten de dazzling beauties zonder hersenen niet. Sterker nog: ze gelòven het niet. Mijn bedoeling hier is ze dat wel duidelijk te maken, zodat ze eindelijk eens ophouden met hun zuur verdiende geld aan cosmeticapatjepeeërs te doneren alsook met mij te vervelen met hun litaniën over het uiterlijk.

Because, if you want to know: I don’t give a shit about looks. En wel daarom: ik ben opgegroeid tussen de dazzling beauties, hetzij met hetzij zonder hersenen. Èn ze liepen stuk voor stuk als hondjes achter mij aan omdat ik altijd de beste ideeën had voor het spelen, èn ze hebben het stuk voor stuk moeilijker gehad dan ik op het liefdespad, èn ze zijn op hun oude dag stuk voor stuk lelijker dan ik geworden. Zelf hoor ik als je heel objectief kijkt bij de 3de categorie _ ik lijk eigenlijk min of meer op Ugly Betty_ maar in tegenstelling tot de dazzling beauties, kan ik toveren. Ja. Short plump and dark, ik durf zonder enige gêne een balzaal vol helblonde cellulitisvrije celluloïdpulp te betreden. Met het niet zeldzame resultaat dat ik ook nog de aandacht volledig naar mij toe weet te trekken èn aan het einde van de avond hun love interest heb ingepalmd. Dikkig lelijk ding hier heeft nooit en te nimmer gebrek gehad aan mannelijke (en vrouwelijke) belangstelling, en niet alleen in platonische zin.

Dus waar is het probleem? Het probleem zit hem er in dat vrouwen (het zijn meestal vrouwen. Mannen weten dat namelijk wèl) niet weten dat je moet toveren. Terwijl het zo simpel is. Een bezoek aan de sauna? Even denkbeeldig wat toverpoeder op je hangborsten strooien en ze glinsteren van zinnelijkheid. Vergeten te scheren? Wegdenken! Opeens tot je grote schrik een paar lovehandles om je middel? Toverformule “Ik heb ze, ik hou ze” gebruiken. Ook van toepassing op kilo’s, futloos haar, vet, bovengenoemde hangborsten, kapotte voortand en elk ontsierend attribuut waar je mee behept bent. Het werkt, het maakt je leven op slag een stuk makkelijker èn de dazzling beauties hebben het nakijken.

Het enige nadeel, en dat is er meteen eentje van formaat, bestaat erin dat je alleen kunt toveren als je fit en krachtig bent. Ziek moe en afgemat zal het niet lukken. En laat dat nou net de toestand zijn waarin u en ik meestal verkeren.

 

© 2022 KutBinnenlanders.nl

Theme by Anders NorenUp ↑