Dat is het leven (66) Dat is het levenvervolgverhaal

Ik lach met een dood varken in bed!

Toen ik dus met een goed stuk in mijn kraag met een mooie Brasiliaanse schone op haar kamer kwam ging zij nog snel even onder de douche staan.Ik ontklede me en dook het grote 2 persoons bed in.Maar ik schrok me rot toen voelde ik dat dooie varken naast me in bed. Het was al een flink eind ontdooid omdat het daar 29 graden warm was.Van de liefde bedrijven kwam die nacht niks meer.

.Gezamenlijk hebben we de schade aan die slager betaald en zijn naar boord terug gegaan.Toen het verhaal bekend werd aan boord schreef de marconist in zijn nieuws bericht Cremertje werd langs een varken wakker.Elke keer als ik nu varkensvlees eet herinder ik het me weer aan dat voorval en moet ik er om lachen.

Ook deze reis kwam ten einde en na enkele havens meer te hebben aan gedaan ging de boot weer huiswaarts alwaar ik weer genoot van een welverdiende vakantie.

In eindhoven kwam ik als jongeman in diverse kroegen en maakte daar mijn verlof geld op.

Mijn favorite bar was de Bluemoon Bar tegen over het EindhovendsDagblad waar Piet Manders de scepter zwaaide.Als de Kastelein zijn vrije dag had nam hij mij dikwijls met zijn mustang mee en gingen we met nog enkele klanten op stap.

Even met verlof in Nederland.

Ook de cafe de Lichtstad was een stam cafe van me .De eigenaar Gijs van de Biggelaar was een aardige man.Ooit bracht ik een aapje uit Afrika voor hem mee en ook een Papagaai heb ik hem geschonken.De broer van Gijs was Politie agent en als er problemen waren in de kroeg loste die het voor hem op.Het cafe had niet een beste naam maar er was altijd wel wat te beleven en veel te lachen.

Dan kwam ik ook nog bij de Poort van Kleef op de markt waar Bert Becks kastelein was een fijne kerel.En niet te vergeten de Elsombrero en Withe Horsebar op de markt.

Gijs vd Biggelaar van Cafe de Lichtstad en daarnaast Bert Beks van de Poort van Kleef.

En dan ging ik dikwijls dansen bij Ramona of te wel palace aan de schootse straat te Eindhoven.Ik presteerde het ooit om bij Palace waar ook veel militairen kwamen op een avond 2 meiden te versieren.

Lowy Cremers

Lowy Cremers (1940) heeft een bewogen levenspad gekozen dat van kwajongensstreken in Eindhoven naar de wilde vaart leidde. Hij heeft de hele wereld gezien, is café-eigenaar geweest, is bij spannende misdaadzaken betrokken geweest, heeft een museum voor opgezette honden beheerd, heeft altijd dwars de kont tegen de krib gestoten, is door honderden vrouwen bemind geweest en leeft nu met de liefde van zijn leven in Thailand. Op KutBinnenlanders.nl verschijnt tweemaal wekelijks zijn levensverhaal.