Aan het laden...
Die hele afspraak met Foki Flapper, Otto gaat hem cancellen. Het kan niet anders. Het werk klotst tegen de plinten omhoog en dat zal ‘ie die Foki Flapper vertellen ook. Wat denkt ze wel. De slet. Hem een beetje aan zijn afspraak houden. De. Hoer. Met dat geclaim van haar. Niemand claimt Otto. Otto is onclaimbaar. En dat zal hij die trien vertellen ook. Hij toetst haar nummer in en blaft in de hoorn: “Forget it, Fook. Het is hier een gek-ken-huís. Het werk klotst hier tegen de plinten omhoog. Hoor je me. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ehm. Ja…Ja. Ik buzz je voor een nieuwe date. Doewiewoewiewoe. Doeidoeidoe! Ja. Doei. Doei. Dagdag. Doewiewoeiwoewie.” Hij legt op. Opgelucht. Zo. Ook weer afgehandeld. Wegwezen met die trut en haar afspraken. Nu kan de president directeur grootaandeelhouder door. Door met grote dingen die van belang zijn. Met zaken die er toe doen. Die het verschil maken. Hij gaat zitten in zijn directeurszetel, cockpit van zo ontzettend veel geweldige concepten dat je verstand er bij stil staat, plek van conceptuele magie die jong en oud nog dagelijks plezier schenkt en bron van niet mis te verstane vondsten. En hij kijkt. De Directeur van de Eeuw kijkt. Doordringend. Intens. En met passie. Zoals alleen hij kijken kan.
Zie @Elagabalus_
Geef een reactie