De redacteuren keken er al naar uit. Vier dagen lang feest. Werken hoefden ze niet, want met carnaval was er vreemd genoeg nooit nieuws. 96 uur waarin niemand steelt, verkracht, moordt. 96 uur waarin de politiek stopt, winkeliers en kantoren hun deuren sluiten. 96 uur waarin er geen muis beweegt en er dus níets in de krant hoeft. Heel gek. Maar de journalisten accepteerden het en stortten zich in het feestgedruis. Het kan erger.

Nu ja, niets. Vier dagen lang werden de lezertjes van het Brabants Dagblad op vier pagina’s foto’s van geschminkte gezichten in de krant getrakteerd. Met onderschriften die in dronken superlatieven het carnaval vierden. Het was allemaal fantastisch. Want dat er niets gebeurde, is niet waar. Het carnaval gebeurde, met al zijn joligheid, hoempapa en confetti. Alaaaf!

Maar nee, u hebt een punt als u stelt dat ‘hard’ nieuws uit de kolommen was verdwenen. Nergens was nog nieuws. In de hele regio niet. Er heerste een groot tekort aan ‘echt’ regionaal nieuws. Opeens, plotsklaps was de overvloedige bron van buurten terroriserende Marrokaantjes, disfunctionerende politici en vastgoedblunders opgedroogd. Vier dagen lang. Om na die tijd gewoon weer vol te lopen. Een haast Bijbels wonder!

En toch…

Het zou de Tilburgse redactie van het Brabants Dagblad sieren als ze ons volgend jaar vooraf op de hoogte stellen van het opschorten van hun journalistieke taak. (Ik bedoel volledige opschorting, niet deels, zoals normaal). Dat de journalisten ons laten weten gewoon vier dagen vakantie te hebben en uitleggen dat er dan wel een krant verschijnt, maar dat het een soort prentenboek is en we zeker níet de ijdele hoop moeten koesteren er ook maar een regel ‘nieuws’ in aan te treffen.
Veel van hun lezers stellen dat op prijs.