Aan het laden...Het staat er echt. Onderaan het persbericht. Ik knipper nog eens met mijn ogen en herlees de regel. “[…] neem contact op met uitgever René van Densen […]”. Uitgever. Uitgever René van Densen. Halló !
Ik voel me geen uitgever. Ik ben geen uitgever. Ik ben gewoon een domme Brabantse boerenkinkel die zoiets heeft van ‘gekke boekjes uitbrengen, ok, wat is daarvoor nodig’. Inhoud, ok, check. Vormgeving, ok, doe ik zelf wel even. Een drukker. En een zakje geld van iemand met een btw nummer. Niet moeilijk doen, gewoon lekker een handjevol boekjes bestellen, en daarna verkopen. Verzenden ? Ok, gewoon in een envelop steken en bij de post laten frankeren. En verder vooral lachen om de gekke boekjes die mijn kast beginnen te vullen (naast de 2 huidige zitten er nog minimaal 5 in de planning).
Dus komaan. Als we nu even niet in dat soort gekke woorden gaan praten. Een uitgever is zo’n man met een sigaar en een stapel manuscripten op zijn bureau. Die kijkt naar verkoopbaarheid. Die zowaar nog eindredactie regelt. Die het Boekenbal binnen kan lopen omdat het een feestje is dat-ie meebetaalt. Boeie. Ik ben er vorig jaar even, geregeld door een goede vriend, binnen gelaten. Vond er niet veel aan, dat Boekenbal. En ik heb bij vrienden gezien wat een gezeik een uitgeverij is. ‘Wij’ zijn geen uitgeverij. Wij zijn KutBinnenlanders. We doen het lekker zelf. Zoals alle bloggers zouden moeten doen. Gewoon schijt hebben aan de ‘literatuur’ zoals die door de kunstbijlagen van de (dag)bladen voorgeschreven wordt. En door de ‘echte’ uitgevers. Als wij het willen lezen, zijn er vast nog wel een paar mensen die dat willen. En niet moeilijk doen met winst of weet ik wat, gewoon geld inleggen en die kosten er net weer uit slepen. We zijn geen bedrijf, we zijn hobbykwatsers.
Uitgever, sodemieter op zeg. Pffff. Gewoon lekker bier komen zuipen donderdag en geen gekke woorden gebruiken.
www.renevandensen.nl
Meer René op Facebook !
Geef een reactie