Aan het laden...Het boek dat ik aan het lezen ben gaat over een plant die groeit. Onder mijn voogdij gaan alle planten dood. Ik heb moeite me in te leven in een verhaal waar een plant groeit. Het is gelukkig heel goed geschreven en episch van opzet. Dat helpt. Neemt niet weg dat het toch echt over een groeiende plant gaat.
Wat wél altijd hard blijft groeien is mijn haar. En mijn nagels ook wel. Ik heb soms het gevoel dat ik mijn nagels gisteren nog geknipt heb en nu alweer te lang. Te lang, daar bedoel ik ‘klauwen die op de toetsen tikken bij het typen’ mee. Geen porum, bij een vent. Eigenlijk ook niet bij een vrouw. Ik zie wel eens vrouwen met van die lange nagels. Verschrikkelijk vind ik dat. Al helemaal als ze erop geplakt zijn. Of versierd. Ik bedenk me dan onmiddellijk hoe slecht je het vuil eronder kunt zien en dat ze dus waarschijnlijk niet afdoende gereinigd worden. Al dat smerige, zwarte vuil dat daar zit te stinken en te rotten. Bah. Met je kleurige lak. Brrr.
Ik ben helemaal het spoor kwijt van wat ik aan het lezen was door al dat nadenken over nagels. Verdorie. Kan ik weer opnieuw beginnen. Bij toen het plantje nog niet zo hard aan het groeien was. Ik kijk bij het omslaan van de eerste bladzij naar mijn nagels. Nee, het snoeien kan nog wel één dagje wachten denk ik.
www.renevandensen.nl
Meer René op Facebook !
Geef een reactie