Dat is het leven (61) Dat is het levenvervolgverhaal

Ik liep van boord en bleef 12 maanden in New Zealand achter.

Ik droste de JVO en verliet het schip met achterlating van heel mijn hebben en houwen.Ik zat met deze meid op een terras toen het schip de haven verliet en ik zwaaide nog naar de bemanning.Ik bleef ruim 13 maanden in nieuw Zeeland en werkte er als schapen slachter.Omdat ze de dochter van de dominee was moesten we elke dag naar de kerk en preken aanhoren en dat deed mijn relatie met haar geen goed,wand ik had en heb nog steeds een hekel aan alles wat met geloof te maken heeft.Dus deze verliefdheid was snel over.En ik vertrok naar een andere stad in New Zealand.

Er werden 1500 schapen per dag geslacht alles met de hand. En ik werkte er in een jam fabriek. En als barkeeper tot ik het land als ongewenste vreemdeling moest verlaten.
Dat kwam om dat mijn bezorgde Moedertje na dat ze 3 maanden geen post meer van mij had ontvangen contact had gezocht met de maatschappij van het schip waar mede ik vertrokken was.Toen die firma haar melde dat ik in New Zealand niet terug aan boord was gekomen werd ze zo ongerust dat ze mij als vermist bij de politie gemeld heeft.En die hebben via het inschakelen van Interpol mij opgespoord .

Opgespoord en terug naar Nederland via Interpol.

Interpol spoorde mij op na dat ik in New Zealand was achter gebleven.

Lowy Cremers

Lowy Cremers (1940) heeft een bewogen levenspad gekozen dat van kwajongensstreken in Eindhoven naar de wilde vaart leidde. Hij heeft de hele wereld gezien, is café-eigenaar geweest, is bij spannende misdaadzaken betrokken geweest, heeft een museum voor opgezette honden beheerd, heeft altijd dwars de kont tegen de krib gestoten, is door honderden vrouwen bemind geweest en leeft nu met de liefde van zijn leven in Thailand. Op KutBinnenlanders.nl verschijnt tweemaal wekelijks zijn levensverhaal.