Hoewel veel zaken tot het geheim van het onderzoek behoren, lekt er soms iets uit. Soms krijgt de zaak daardoor de ‘juiste’ wending.

Verklikken is het eigenlijk of uit de biecht klappen. Een loodgieter erbij halen om het lek te dichten heeft geen zin, is overbodig. Het kwaad is onherstelbaar geschied.

Een lek wordt meestal zorgvuldig voorbereid in een achterkamer, nooit bij het koffieapparaat. Met gesloten deuren. In afwezigheid van het slachtoffer. Wat daar gebeurt is iets wat Kafka voor ogen stond.

Hoewel inmiddels zowat overal camera’s hangen en microfoons snel en veilig worden ‘ingelegd’ of ‘ingezet’, wordt ons zelden een kijk gegund op de achterkamer waar een lek wordt voorbereid. Zelfs als ik er ooit zou bij betrokken geweest zijn, zou ik zwijgen. Echt fris is het allemaal niet. Gesloten deuren, gesloten ramen. Ademnood.

 
Marc Tiefenthal
Marc Tiefenthal
In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.