Nadat ik was opgestaan ging vaak
meteen de televisie aan, had ik
aandacht voor een ander meer nodig
dan mijn gevoelens dan ook aangegaan
om het scherpe kantje stomp te slijpen
aanleidingen aan te grijpen
om niet met mezelf te hoeven leven
zoals die voelt als ik alleen en eenzaam…

Alles om niet geheel alleen met mezelf te zijn
Wel alleen te wezen met de jou van wie ik hou
Met jouw zo warme vriendschap
zachte borstkas en hartelijkheid
Jouw schouder- en armenverwennerij.

Ben vaak niet mijn favoriete zelf
verdraag mezelf dan maar voor de helft
Zeker als die donkere wolk mijn humeur
dan weer verovert
voor de zonnestralen is geschoven
me neertrekt naar die afgrond waarin ik kijk
met hoogtevrees en blik op lijk
Over tranen uitgegleden, vallend naar depressiviteit.

(refr.)

Vaak dus alleen met flitsen van
al deze verkeerde gidsen
al dat dwaallicht dat in me zit
dat ik jou niet in de maag wil splitsen
Jij hebt juist de werking van door alleen al
jouw aanwezigheid
het rechte pad te volgen naar waar ons naar leidt….

(refr.)

 
Stefan Pietersen
Stefan Pietersen
Stefan Pietersen: werd ooit gèboren en daarna steeds wedergeboren en worstelt zich middels liedjes, gedichten, toneelteksten, verhalen en wat niet nog meer; is er eigenlijk nòg meer tussen hemel en diepe depressie?, tot elke dag weer herboren wordt in schoonheid.