Dierenleed, alweer een deel

Op mijn lijdensweg naar de faculteit diergeneeskunde overvalt me een ondraaglijke gedachte die me meteen op de rug valt.

Ik ben tenslotte een lastdier. Die gedachte brengt me in beeld als het paard dat een naakte vrouwe Godiva draagt. Zij draagt zwarte nylon kousen en verder niets. Of misschien toch een vleugje parfum?

Haar lange haar valt veel te mooi over haar rug om waar te zijn.

Ik voel op slag minder hard de reuma in mijn gewrichten.

 
Marc Tiefenthal
Marc Tiefenthal
In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.