De vingers
beroeren
de snaren
en met
een intense blik
kijkt hij rechtstreeks
de ziel van zijn publiek in.

Met alle noten
op zijn zang
beroert hij
zijn luistervee.

De klankkast
ronkt
in zijn armen
Zijn aderen
gieren
en al zingend

borrelt zijn
laatste pintje
terug omhoog
in zijn keel.

Och,
denkt hij
mismoedig
terwijl het allemaal
oncontroleerbaar
uit de hand loopt.

Ik wou toch
altijd al
een artiest zijn
met de moed
op op zijn publiek
te kotsen.

Er klinkt geen applaus.

Related posts:

  1. Ietsie
  2. Ne man die praat & niemand luistert
  3. Het gedicht dat ronde 2 bij Turing haalde
  4. Bijtwee
René van Densen
René van Densen
René van Densen (1978) is een cynische dromer, een lachende pessimist, een realistische romanticus, een honklosse kluizenaar, een intelligente mafkees, een bedachtzame schreeuwer, een podiumschuwe polderpoëet, ex-nachtburgemeester van Tilburg, ex-striptekenaar, ex-schrijver, ex-webdeveloper, ex-vuilnisman, ex-kind en ex-volwassene, ex-burger, en ex-kattenpapa van een Gentse ex-terror kitten. Eerste Nederbelg die toetrad tot de Wolven van La Mancha. Maar is uiteindelijk niet zo van de collectieven. U treft hem uitsluitend in vrouwonvriendelijke omgevingen aan, en die nieuwe roman van hem komt ook nooit af. Werd al eens omschreven als "onbegonnen werk" door een prachtige blondine.

www.renevandensen.nl
Meer René op Facebook !