Aan het laden...een iebelig ietsie
was ietwat ietsiepietsie
beschonken, maar op het fietsie
met zijn vrienden op café
maar hoe meer het ietsie
in het stiekeme geniepsie
zat te flirten met een grietsie
kregen zijn vrienden echt de pee
tot plots het ietsie bleek
toen hij ruimhartig rond zich keek
dat vriend na vriend alreeds uitweek
naar een onbekende bestemming
het ietsie stond ietwat versteld
maar had snel opnieuw besteld
en zich dan naast de griet gesteld
met een immer slinkende remming
hij presenteerde zich aldaar
als de bezieler van de bazaar
want wat waren zijn vrienden, ’tis toch waar
zonder zijn leidersschap te beklagen
edoch zijn vrienden, onderwijl beland
in een fijn filosofenpand
hadden geen euvel aan de hand
zonder hun ietsig ietse vrind
want de heren Wie en Waar,
zongen zonnig en zonneklaar
samen met Wat en Hoe aldaar
over de vragen van een kind
en hoewel Waarom wat droef
uit het raam starend zich in zijn armen groef
lag zijn melancholie niet aan de boef,
het ietsie dat maar sjanste
en terwijl Wanneer de klok vergat
en men verzoop in gerstenat
en de antwoorden op alle vragen vergat
bleek dat de dame met ons ietsie danste
hoe dat verhaal verder verliep is nog een ding,
vergeef me dat ik wat vooruit spring
en vertel hoe het de meid verging
toen ze in bed lag met het ietsie
want ze had het nooit verwacht
maar de ietsie bleek onzijdig geslacht!
ach, geen zorgen, sprak hij zacht
Ik ben in feiten
een trans-ietsie.
www.renevandensen.nl
Meer René op Facebook !
Geef een reactie