Monk de gorrila op Curacau sloeg er met een stierenlul hard op los.

En als hij ooit problemen had met dronken zeelui dan wist hij het meestal met praten goed op te lossen.Tot op die avond dat ik in zij n kroeg zat de pleures uit brak.Er kwamen stomdronken Noren de kroeg in.Die Noren hadden geen drank aan boord dat was hun bij hun wet verboden.Dus wat deden die Noren aan de wal?

Ze zopen zich een stuk i n de kraag en wisten van geen maat houden.Met gevolg dat ze zo dronken werden dat ze meestal voor veel overlast veroorzaakten in de havens.Wij nederlanders die elke dag aan bachus offerden waren alcohol wel gewend maar die Noren niet.

Dus die 2 Noren kwamen goed jajum bij Monk binnen in Curacau en veroorzaakten binnen 5 minuten een rel.Ze scholden de aanwezige meiden van plezier uit en dachten dat ze daar in die kroeg alles mochten doen en zeggen wat hun te pas kwam.Na enige vermanende woorden van de Kastelein Monk bleek dat deze Noren zich niet konden of wilden gedragen.

En toen overmaat van ramp alle gerustellende woorden van Monk aan hun adres niet hielp leek het wel of er een bom ontplofte.Monk de eigenaar van deze kroeg pakte achter de bar een soort knuppel die hij daar aan de wand had hangen.En hij sloeg die 2 Noren hard met die knuppel om de oren zo dat ze snel zijn cafe verlieten.Toen ze weg waren vertelde Monk mij dat hij ze verjaagd had met een stieren lul.Ik zei stierenlul ?Hij zei ja waar ik die 2 Noren mee heb buiten geslagen was de huid van een stierenlul opgevuld met zand.Daar kon volgens monk geen gummie knuppel aan tippen.

Het bleek gewoon een goed wapen te zijn voor deze kastelein om gasten die zich misdroegen het cafe uit te slaan.Het was wel zo als iemand van ons schip in een buitenlandse haven ooit problemen had met dronken Noren of Zweden dat wij dan als een man achter elkaar stonden en elkaar hielpen met meppen.Ik kwam meestal ongeschonden uit de strijd om dat ik klein was en erg vlug was.

 
Lowy Cremers
Lowy Cremers
Lowy Cremers (1940) heeft een bewogen levenspad gekozen dat van kwajongensstreken in Eindhoven naar de wilde vaart leidde. Hij heeft de hele wereld gezien, is café-eigenaar geweest, is bij spannende misdaadzaken betrokken geweest, heeft een museum voor opgezette honden beheerd, heeft altijd dwars de kont tegen de krib gestoten, is door honderden vrouwen bemind geweest en leeft nu met de liefde van zijn leven in Thailand. Op KutBinnenlanders.nl verschijnt tweemaal wekelijks zijn levensverhaal.