KutBinnenlanders.nl

Maand: oktober 2022 (Page 2 of 2)

Ze kan het nog

Haar oren staan nog open
Haar blik kijkt spiedend in het rond
Er is nog ergens een soort van hopen
ook al ontkent ze dat met haar mond.

Ze weet nog dingen te bedenken
die haar goed doen en die ze wil
waar ze aandacht aan kan schenken
ook al is het binnen bepaald niet stil.

Ze kan het nog, ze kan het nog!
Ze kan zich nog herinneren
hoe het was toen ze zich lekker voelde
toen ze klaar was voor de dag.

Ze heeft goed in de gaten
dat het niet loopt zoals verwacht
het leven dat ze wilde
groeit haar vaak buiten haar macht.

Ze denkt steeds weer aan de dood
en dat dood zijn wellicht beter is
maar het licht staat toch nog steeds op rood
juist omdat ze het mooie mist.

(refr.)

Er zijn vele mooie dingen hier
en maar eentje in de dood
Gooi het open, gooi het open!
Het kan nog steeds anders lopen…

(refr.)

Van kant

 

Nagenoeg alles heeft een achterkant, al heet dat niet altijd zo. De maan, de koe – daar heet het een achterste en is dom. De achterkant van de maan is de gekte. Bij de mens heet de achterkant domweg de kont. Al is dat helemaal niet dom. Wie er te ver op ingaat en er diep in doordringt wordt niet dom noch gek maar pervers.

Het is alvast en bijaldien fout te stellen dat voor- en achterkant gelijk zijn, of nog erger, gelijkwaardig. Je zou het grote genot van de perverseling ontkennen.

De veerman kijkt, ja zelfs, stuurt terwijl hij tuurt naar de kont van het paard. Dat heeft geen kop maar een hoofd, geen poten maar benen, geen achterste maar een kont.

Zo, daarmee is die achterkant helemaal rond.

Mogen we heden?

 

Terwijl regeringen aller landen zich buigen over de belasting op vermogenden, met name de energiemaffia, vergeten we de asmogendheden.

Gelukkige schieten geschiedkundigen en romanschrijvers ons ter hulp. In de Tweede Wereldoorlog waren Italië, Duitsland en Japan asmogendheden. In het huidig conflict omtrent de oorlog in Moldavië ontstonden heel even asmogendheden. Zoals China met Rusland, of Rusland-Turkije. Vladin Putain zocht overal ondersteuning voor zijn zure inval. De aldus ontstane asmogendheden brokkelen echter al snel weer af. Bolsano en die onnozele voetballer in Brazilië kunnen we bezwaarlijk mogendheden noemen.

Dit sluit geen microvormen uit. Waasland – Zeeland bijvoorbeeld, zij het onder- dan wel bovengronds, gaspijp en hoogspanningkabels. Doch dit terzijde. Ze vergaan in het niet vergeleken met Nordstream.

Ik weet het ook niet

Ik zie door de bomen het bos niet meer op tijd
zie alleen de handen voor de ogen
Zelfs als ik door een helder halfvol glas kijk
Ik ben de weg weer kwijt
Ik ben de weg weer kwijt.

Ik voel tegenzin als ik de planning van de dag voorbereidt
Ik heb wat ik zeg wel gewikt maar niet gewogen
Sta dan soms uit trots niet aan de kant van het gelijk
Ik ben de weg weer kwijt
Ik ben de weg weer kwijt.

Waar deze weg me heen voert
weet alleen degene die hem legt
en ik heb toch ergens het idee
Ik ben die niet echt
Vergeet alsjeblieft maar wat ik net heb gezegd
Ik weet het ook niet, ik weet het ook niet.

Ik heb het spoor van kruimels opgegeten
Er is dus geen weg terug, alleen vooruit
Maar wie wil er ook met Roodkapje hebben ontbeten?
Die is de weg steeds kwijt
Ik ben de weg weer kwijt.

(refr.)

Ik heb wel veel nagedacht
over hoe ik van hier naar daar kan komen
maar heb maar niet teveel van mij verwacht
Ik heb in de mist weer lopen dromen.

(refr.)

Een mond vol

 

We komen er graag volmondig voor uit, met toeters, bellen en trommels. We deinzen niet terug. Voelt het aan alsof wij u ons opdringen? Ga dan niet uit de weg. Voelt het alsof wij u omringen? Sta daar niet te staan, begin maar te zingen, dans met ons mee.

Thans halen we vol pret adem op de trompet. We willen uw oren niet verdoven noch dat u in ons gaat geloven. We verkondigen nauwelijks iets. Noch kondigen we het einde van de wereld aan. Dat komt er immers stilaan aan, hoe dan ook. Het is beter ons er uit te dansen.

We luizen niemand erin. Noch eruit. We pluizen jullie niet uit. Wel vergen we het onderste uit de kan. Al zijn er geen overwinnaars, we versagen niet. Piet zet thans de fluit in, Flor de sax. Het is noten geblazen en melodie.

Slechts als we in de afgrond zullen vallen houden we op. Houdt het op.

Newer posts »

© 2026 KutBinnenlanders.nl

Theme by Anders NorenUp ↑