KutBinnenlanders.nl

Ik weet het ook niet

Ik zie door de bomen het bos niet meer op tijd
zie alleen de handen voor de ogen
Zelfs als ik door een helder halfvol glas kijk
Ik ben de weg weer kwijt
Ik ben de weg weer kwijt.

Ik voel tegenzin als ik de planning van de dag voorbereidt
Ik heb wat ik zeg wel gewikt maar niet gewogen
Sta dan soms uit trots niet aan de kant van het gelijk
Ik ben de weg weer kwijt
Ik ben de weg weer kwijt.

Waar deze weg me heen voert
weet alleen degene die hem legt
en ik heb toch ergens het idee
Ik ben die niet echt
Vergeet alsjeblieft maar wat ik net heb gezegd
Ik weet het ook niet, ik weet het ook niet.

Ik heb het spoor van kruimels opgegeten
Er is dus geen weg terug, alleen vooruit
Maar wie wil er ook met Roodkapje hebben ontbeten?
Die is de weg steeds kwijt
Ik ben de weg weer kwijt.

(refr.)

Ik heb wel veel nagedacht
over hoe ik van hier naar daar kan komen
maar heb maar niet teveel van mij verwacht
Ik heb in de mist weer lopen dromen.

(refr.)

 
Stefan Pietersen
Stefan Pietersen
Stefan Pietersen: werd ooit gèboren en daarna steeds wedergeboren en worstelt zich middels liedjes, gedichten, toneelteksten, verhalen en wat niet nog meer; is er eigenlijk nòg meer tussen hemel en diepe depressie?, tot elke dag weer herboren wordt in schoonheid.

1 Comment

  1. Marc Tiefenthal

    en dat ik iets voorbereid (schrap die eind-t); voor de rest & overigens is dit gedicht er dan toch maar gekomen al weet niemand, ook jij niet, hoe. Het is herfst dan hangt er mist.

     

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

© 2022 KutBinnenlanders.nl

Theme by Anders NorenUp ↑