Haar oren staan nog open
Haar blik kijkt spiedend in het rond
Er is nog ergens een soort van hopen
ook al ontkent ze dat met haar mond.

Ze weet nog dingen te bedenken
die haar goed doen en die ze wil
waar ze aandacht aan kan schenken
ook al is het binnen bepaald niet stil.

Ze kan het nog, ze kan het nog!
Ze kan zich nog herinneren
hoe het was toen ze zich lekker voelde
toen ze klaar was voor de dag.

Ze heeft goed in de gaten
dat het niet loopt zoals verwacht
het leven dat ze wilde
groeit haar vaak buiten haar macht.

Ze denkt steeds weer aan de dood
en dat dood zijn wellicht beter is
maar het licht staat toch nog steeds op rood
juist omdat ze het mooie mist.

(refr.)

Er zijn vele mooie dingen hier
en maar eentje in de dood
Gooi het open, gooi het open!
Het kan nog steeds anders lopen…

(refr.)

 
Stefan Pietersen
Stefan Pietersen
Stefan Pietersen: werd ooit gèboren en daarna steeds wedergeboren en worstelt zich middels liedjes, gedichten, toneelteksten, verhalen en wat niet nog meer; is er eigenlijk nòg meer tussen hemel en diepe depressie?, tot elke dag weer herboren wordt in schoonheid.