Aan het laden...
De directeur keek eens om zich heen. Een choreografie van over elkaar buitelende mensen, papieren die door de lucht spoten en kotsende faxen op een symfonie van ringtones en toetsengeratel. Een batterij volk dat ‘koekoek’ roept bij het opnemen van de telefoon. Zo zag hij het graag. Koekoek was zijn vondst. Het was hem opgevallen dat de mensen het woord fijn vonden. Ze gingen er blij van kijken. Vooral baby’s. En iedereen houdt van baby’s. Behalve Otto. Maar ach. Wie was hij om de mensen hun liefde voor baby’s te ontzeggen? Nee, als telefonische begroeting deed het prima dienst.
Hij kreeg er veel complimenten over. Nu gaf hij niet veel om complimenten, maar het was toch fijn om ze te ontvangen. Neem ook een koekoeksklok. Al met al een bron van veel vermaak in doorsnee huishoudens waar de mensen vrij achterlijk zijn. Kinderen wachten ademloos voor het hokje, de ook niet al te snuggere visite staat paf. Koekoek! Koekoek! Koekoek!
Zie @Elagabalus_
Geef een reactie