Het geeft geen pas. Lopen we niet met zijn allen in de pas? Gedwee loopt het vee naar de slachtbank.

Geeft iemand uitsluitsel? Zodat hij of zij zich uitsluit? Is dat beter dan dat hij of zij wordt uitgestoten?

Verdienen wij zomaar ons lot? Krijgen we wat we verdienen, ons verdiende lot? Of speelt daarin blinde willekeur?

Dit ultra korte kortverhaal is niet eens een verhaal. Het dreigt uit te lopen op een eindeloos gedoe, een hopeloze ondervraging door een stel hopelozen.

We willen het zover niet laten komen en sluiten hier kort en af.

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Het aquarium is geen spiegel van de werkelijke wereld. Het is gewoon een wereld, weliswaar apart.

Moeten we dan meteen het aquarium apartheid aanwrijven of erger nog vervreemding van de visjes?

Zo gaat het er dus aan toe in de schijnwereld van sociale en andere media. Meteen ontstaat er strijd tussen twee kampen: pro aquarium contra pro povere visjes.

Terwijl het ons in feite worst zal wezen. Worst! Hoe vaak gooi ik het niet voor de voeten op sociale media!

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Het stoot water af, je blijft nogal droog onder die jas. ‘Dat zal nodig zijn met al die klimaatverandering.’

Je hoort het hem zo zeggen, zonder verpinken.

‘Er zitten echter geen gewichten ingebouwd of ingeweven die ballast zouden kunnen vormen als de waterstroom je meevoert’. Mijn repliek deed hem even zwijgen. Hij is echter geen zwijger. Daarom sprak hij uiteindelijk: ‘Met lood in de schoenen valt daar wel een mouw aan te passen.’

Kortom, de klimaatverandering? Laat maar komen.

(U of iemand anders vindt dit flauw; de klimaatverandering zal u wel weten te vinden)

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Het verbaast ons niet langer, al die rellen. Zet mensen tegen elkaar op, er komen rellen van. Hoe sociaal zijn sociale media als ze zich ertoe lenen mensen tegen elkaar op te zetten?

Doorgaans rekenen relschoppers bij voorkeur af met het beleid.

Kijk, dat is nou eens een mooie zin, voldragen, nauwelijks genuanceerd en toch niet ophitsend. Proef de zin op je tong, in je mond. Daartoe te komen en daarmee af te sluiten!

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

“De markt zal erop inboeten”. Je hoort het deze of gene half geleerde ome zeggen. Nu eens op de radio, dan weer op de treurbuis.

De eenregelige waarheden, ze slaan ze ons om de oren. Er gaan opleidingen mee gepaard want niemand die een beetje geleerd heeft, spreekt zo.  Laat staan dat hij of zij zo denkt.

Zelfs schlagerzangers zingen langere zinnen.

‘Je belooft me alles te geven, wat wil ik dan nog meer. Ik hoef de lotto niet meer te winnen, ik heb jou gewonnen’.

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

“Pénurie heet het in het Frans, mijnheer”. We zitten in een café in een provinciehoofdstad. Het woord heeft wat weg van pijn. Een pijnlijk tekort. Een tweesnijdend gebrek.

Waarom hij dat zonodig in het Frans moet zeggen? Ik vraag het niet. Veel mensen in deze stad denken nog in het Frans zoals eeuwen geleden de hele opperklasse had gedaan.

Het heeft de volksmond aangetast en vergiftigd.

“Geen schitterend gebrek, nee”, repliceerde ik tot slot. “Pas splendide du tout”, vertaalde ik hem maar. Je weet maar nooit.

“Ik had het begrepen maar het woord ontging me”, zei hij en deed er verder het zwijgen toe.

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Zelden vermelden mythen en legenden de namen van slaven of slavinnen noch de ware toedracht. De kolonisator, heer en meester, komt altijd uitvoerig aan bod.

Met zo’n zin sticht je alras een beweging, tot bevrijding van slaven en slavinnen bijvoorbeeld. Er ontstaat ook meteen een tegenbeweging vanuit de BDSM-wereld, die van vrijwillige slavernij en dito marteling. Bij BDSM denken we eerst en vooral aan SM uiteraard. Hoe die BD (bande dessinée? Stripverhaal) daar bij komt gehuppeld, laten we in het midden.

Zo’n zin verschijnt tegenwoordig op sociale media en ontketent daar de verhoopte kettingreactie en tegenreactie. Hoezo verhoopt? Waarom niet?

De BDSM-beweging benadrukt dat slaven en slavinnen recht hebben op privacy en liever niet bij naam worden genoemd. Was daarmee de kous maar af! Doorgaans begint nu pas de ellende.  Tot een debat komt het uiteraard niet; meestal wordt er met modder gegooid. Het gevolg is dat in de geschiedenisboeken alsnog niets verandert.

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.