Elke dag rond zeven uur als ik wakker word
begin ik weer met frisse moed en werk me aan gort
want 24 uur is leuk, maar veel te kort
Ik timmer aan een nieuwe weg voor iets meer op mijn bord.

Want daar staat dan de dag op, maar geschreven met schoolkrijt
beweegt met me mee op mijn reis door die tijd
Even dichterbij, ik schrijf er wat meer tijd bij
schakel naar de wintertijd, bij elke slaapgelegenheid…

Heb ik alles gedaan, doorvoeld en gedacht
als nu halverwege die klaar over op me wacht?
Van kleuterschool naar middelbaar
naar met haar de eerste nacht
Wacht niet met het eind van het liedje elke dag.

Met dit melodietje dat ik onderweg naar U fluit
kan ik overnieuw beginnen, ik kan zelfs achteruit
Ik schakel naar versnellingsbak en haal er weer wat uit
geef extra gas bij Slochteren tegen Koninklijk Besluit.

Waarmee ik het milieu red, het uit haar lijden verlos
van de wildgroei van mensheid die zich bemoeit met het bos
Boomkap voor milieu-tijdschriftjes over rendiermos
Geef het dus een beetje extra gas en je dood dus weer een blos.

(refr.)

Dus fluitend door het leven met een mooie dood in het hart
rij ik door naar het begin, zet mezelf af bij de start
Ik weet dat ik iets vergeet, iets met koek en de gard
maar ik eet wel wat bij een tankstation en pas later a la carte.…

 
Stefan Pietersen
Stefan Pietersen
Stefan Pietersen: werd ooit gèboren en daarna steeds wedergeboren en worstelt zich middels liedjes, gedichten, toneelteksten, verhalen en wat niet nog meer; is er eigenlijk nòg meer tussen hemel en diepe depressie?, tot elke dag weer herboren wordt in schoonheid.