Aan het laden...De woorden kringelen in het middenrif
Als het goed is, stijgen ze me naar het hoofd
Liggen ze met hun hart op de tong of lip
en zingen ze wat ik zelf ook geloof.
Als Sirenen die de zeelui naar de rotsen lokken
om ze op te vreten met huid en haar
En daardoor gehuld met mijn vlees en botten
weemoedig in een café naar jou staart.
Vele stormen heb ik overleefd
Ik besmeer mijn boterham met jouw honing
Bewoog me door het leven, schots en scheef
En ik trouw jou, ook al zijn wij geen koning-koningin.
Ik ben hier sinds het begin van de avond
en volg jou als je langs me loopt
als die zeeman wiens lichaam ik verslond
Die nu met die Sirene op jou hoopt.
Ik ben weerloos, sla mij aan de haak
Schootsveld is vrij, reken je rijk
Ik heb net wat die zeeman op zak had, een knaak
Maar neem me mee naar jouw levend lijk.
(refr.)
Misschien draag ik een deel van mezelf bij
groeit er straks leven in jouw buik
Mijn bijdrage aan een nieuwe maatschappij
We zijn allemaal in Gods gebruik.
(refr.)
Geen koning-koningin
Wat nu weer?
De gristendemocratie in België bereikt haast haar verdwijnpunt onder de kiesdrempel. Is dit nu behoorlijk kut voor dit binnenland?
Eerst liepen de kerken leeg, nu ook de partijen. Er zijn er twee in België, een in het Frans, een ander in het Nederlands. Les engagés in het Frans (de geëngageerden, de betrokkenen), CD&V in het Nederlands. In het Frans is zij al lang niet meer gristelijk. Ze is humanistisch geworden en nu dus betrokken partij zeg maar. Die maar niet betrokken raakt bij het bestuur.
Ooit bestuurden ze decennialang het land. Nu eens samen met de liberalen, dan weer met de socialisten. Ze vormden eigenlijk een volkspartij, vooral in het noorden van het land; in het zuiden was de toenmalige PSC de leverancier van toppolitici.
In de plaats van de gristendemocratie is in het noorden het nationalisme gekomen, zij het dat het dit land gelukkig nog niet bestuurt. Een van de nationalistische partijen bestuurt momenteel de gouw en een grote stad. Zij wordt nooit een volkspartij want ze regeert ten koste van het volk, voor en door de commerciële uitbuitingselite. Totaal wild in het neo-kapitalisme.
Heel erg kut kortom.
Uitkijken
Hoe kijken we met zijn allen aan tegen de oprukkende woestijnvorming? Met lede ogen.
Of tegen het stijgend zeepeil? Met natte voeten.
De verbrokkeling van de bergen is nog niet aan de orde. We kunnen er nog een tijd tegenop. Nu alles meer dan ooit van snel voorbijgaande aard is, heeft de roep om duurzaamheid nog nooit zo hard geklonken.
We maken onze borst nat. We poetsen onze schoenen niet langer. We brengen onze voorraad laarzen op peil en houden nauwkeurig de lading van de batterij van onze telefoon in het oog.
Ondertussen proberen we elke avond de slaap te vatten.
Tegen mijn gevoel
Ben jij nou gek?
Je dompelt mij in een modderige poel
Een gevoel dat mij vertraagt
en gewoon niet lekker voelt
Ik weet niet wat jij ermee bedoelt
of jij weet wat je ermee wakker woelt
Het is nogal wat wat je van me vraagt.
Nee, ik heb het niet tegen jou
Ik heb het tegen mijn gevoel.
Ben jij betoeterd!
Ik voel me door jou bodemloos
Ik voel geen grond meer onder me
door waarvoor jij koos
Drijf nou, drijf me maar
die vaste grond waarop ik vaar
waardoor ik me uit dit drijfzand troost.
(refr.)
Ik zat net in blauwe luchten
lekker in mijn zon te bakken
Laat mij snel mijn spullen pakken
Laat mij weg van jou
Ik heb nog ergens een gevoel
die op dat van net is gestoeld
Helder weer waar ik meer van hou
Nou…?
(refr.)
© 2026 KutBinnenlanders.nl
Theme by Anders Noren — Up ↑
Reactietjes