Hoe kijken we met zijn allen aan tegen de oprukkende woestijnvorming? Met lede ogen.

Of tegen het stijgend zeepeil? Met natte voeten.

De verbrokkeling van de bergen is nog niet aan de orde. We kunnen er nog een tijd tegenop. Nu alles meer dan ooit van snel voorbijgaande aard is, heeft de roep om duurzaamheid nog nooit zo hard geklonken.

We maken onze borst nat. We poetsen onze schoenen niet langer. We brengen onze voorraad laarzen op peil en houden nauwkeurig de lading van de batterij van onze telefoon in het oog.

Ondertussen proberen we elke avond de slaap te vatten.

 
Marc Tiefenthal
Marc Tiefenthal
In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.