Hoe kijken we met zijn allen aan tegen de oprukkende woestijnvorming? Met lede ogen.

Of tegen het stijgend zeepeil? Met natte voeten.

De verbrokkeling van de bergen is nog niet aan de orde. We kunnen er nog een tijd tegenop. Nu alles meer dan ooit van snel voorbijgaande aard is, heeft de roep om duurzaamheid nog nooit zo hard geklonken.

We maken onze borst nat. We poetsen onze schoenen niet langer. We brengen onze voorraad laarzen op peil en houden nauwkeurig de lading van de batterij van onze telefoon in het oog.

Ondertussen proberen we elke avond de slaap te vatten.