Alcohol Poëzie

Eerder bij De Sprekende Ezels voorgedragen.

Alcohol, hol, hol

Leeg is mijn glas en
Leeg is mijn kop ik
Spoel mijn geest ik
Was de kleinste hoeken proper

Weten, wéten
Ik weet niet waarom
Mensen willen weten

Niet weten is zoveel rustiger
Maar zo hol, hol, alcohol

Ik voel mijn hart. Hard. Keihard
Het is van steen, het heeft geen ruimte
meer voor sentimenten er woont nu
enkel nog cynisme hij heeft de
deurbel uitgeschakeld en leest in het duister
het zwartste boek dat hij in zijn kast had.

Alles is hem te dol, dol, alcohol.

Het wasemt uit mijn muil en
Het vertroebelt mijn bewustzijn het
Wil uit al mijn poriën barsten in
Zweterige paniek, het wil mijn bloedstroom
Verdunnen tot geen passie meer resteert en

Ik laat het. Want de alcohol, hol, hol

Weet beter wat het met mij doet
Dan ik wat ik met alcohol aanmoet.

René van Densen

René van Densen (1978) is een cynische dromer, een lachende pessimist, een realistische romanticus, een honklosse kluizenaar, een intelligente mafkees, een bedachtzame schreeuwer, een podiumschuwe polderpoëet, ex-nachtburgemeester van Tilburg, ex-striptekenaar, ex-schrijver, ex-webdeveloper, ex-vuilnisman, ex-kind en ex-volwassene, ex-burger, en ex-kattenpapa van een Gentse ex-terror kitten. Eerste Nederbelg die toetrad tot de Wolven van La Mancha. Maar is uiteindelijk niet zo van de collectieven. U treft hem uitsluitend in vrouwonvriendelijke omgevingen aan, en die nieuwe roman van hem komt ook nooit af. Werd al eens omschreven als "onbegonnen werk" door een prachtige blondine.

www.renevandensen.nl
Meer René op Facebook !