Maand: juni 2011 (Page 2 of 7)

De maan kiert tussen de wolken. Maar verder is het donker. De nacht is op z’n holst en ik zit in de bosjes. In Groningen, godbetert. Het is te verdragen want het is voor een goed doel. Een varkentje te wassen heb ik deze nacht.  Mijn ogen zijn gefixeerd op een huis.  In Groningen of all places dus. (Ik kan haast niet geloven dat ik Groningen ben aanbeland). De verf op de deur is afgebladderd. De vettige ruiten zijn afgeplakt met posters van feesten. Er staan roestige fietsen voor de deur; een studentenhok.

In de bosjes zit je niet voor je lol. Dit is één van zeldzame keren dat ik een ander ga proberen te helpen. Wijnand Bruggink heet de gelukkige. Hij schrijft. Een wereldwonder. Hoogbegaafd en toch woonachtige in Groningen. Die Wijnand. Hij schrijft verhaaltjes waarin vrouwen verkracht worden. Kinderen ook, geloof ik. Maar niet heus. Ik schrik een beetje van zijn teksten. Het is helemaal niets. Niet geloofwaardig en ook niet opwindend.

Zijn verkrachtingscènes doorlezend, besef ik: deze jongen heeft een probleem. Een groot probleem op seksueel gebied. Hoe meer ik van hem las, hoe groter mijn medelijden groeide. Arme, arme jongen. Ik lees het af aan zijn stijl, zijn woordkeus. Zijn seksscènes komen uit slechte films. Zijn grappen van Kluun. Het is helemaal niet goed. Het is verkeerd. Hoe er in zijn verhalen geneukt wordt, dat is om te huilen. Wijnand had eerder een reeks, genaamd ‘Maagd’ die zich uitstrekte over 3201 hoofdstukken. Maagd, in 3201 hoofdstukken. Dat zegt genoeg.

Wijnand Bruggink is nog nooit echt goed geneukt.

Je merkt het aan alles. Niet alleen kan hij niet schrijven over seks, meneer is extreem prikkelbaar, heeft geen incasseringsvermogen en een verkeerd zelfbeeld. Alles duidt op een overvolle zak. Dat tast je hersenen aan. Mijn empathisch vermogen is begrensd, zeer begrensd. Maar met dit geval kan ik niet anders dan intens medelijden hebben. Ik heb zijn foto erbij gepakt. Met kunstgrepen is het te doen. Ik kocht een retourtje Groningen.

De deur gaat open. Wijnand stapt naar buiten voor zijn nachtelijke portie kipknotsen. Het is een gewoontedier hoor. Snel trek ik de bivakmuts over mijn hoofd, pak mijn spullen en schiet uit de bosjes. Een eitje. Het wereldwonder verstijft van angst. Duidelijk iemand die te veel films ziet. Ik grijp hem bij de riem van zijn broek, ontgesp hem en trek in één vloeiende beweging de broek omlaag. Mooie batman boxer W., maar ook die moet uit. Even deins ik terug. Allemaal puistjes. Ik verman me en pak de voorbinddildo. Je denkt toch niet dat ik mijn eigen pik tussen mannenbillen stop? Zoals ik zei: mijn empathisch vermogen is begrensd. Vanochtend heb ik de hele ochtend geoefend om het apparaat snel en goed vast om mijn middel vast te maken. Het is een kanjer van veertig centimeter. Je doet het goed of je doet niet, zeg ik altijd maar.

Wijnand staat er nog altijd als verlamd bij. Over zijn lippen komt een zacht, nauwelijks hoorbaar gekreun. ‘Wat zeg je, Wijnand?’ vraag ik. Niets. Hij valt stil. Snel vet ik de staaf in. Het ding schiet verrassend gemakkelijk tussen zijn billen. Hij zal toch niet eerder? Nee, dat kan niet. Hij heeft geluk met zijn sluitspier. Het wereldwonder heeft een starre blik in zijn ogen. Kijk je wel eens natuurfilms? Een beetje zoals zo’n vogeltje kijkt vlak voordat het wordt opgeslokt wordt door een slang. Kijk, ik doe dit ook niet voor mijn lol. Maar ik heb nu eenmaal aandacht voor mensen. Als ik merk dat een medemens problemen heeft, probeer ik die te verhelpen. Of niet, natuurlijk.

Ondertussen blijf ik de staaf er maar insteken en er uit halen. Het sopt een beetje. Niet onplezierig, maar liever zat ik thuis een film te kijken. Dit voelt als werk. Ik tuur op mijn telefoon. De laatste trein is nog te halen. Anders moet ik vragen of ik bij Wijnand kan slapen. Als wederdienst zal dat vast wel mogen. Maar liever dan in een studentenhok, slaap ik thuis. Aan W’s pukkelige, bruine billetjes te zien is hij niet zo van de persoonlijke hygiëne.  Ik blijf doorpompen. Iemand moet het doen. Het begint me te vervelen en het uitzicht is nu ook niet bepaald tof. Die Wijnand. Voor een eerste keer doet hij het voorbeeldig. Veel meisjes kunnen hier wat van leren.  Geen kik geeft hij, hoewel wat aanmoedigingen voor mijn gezwoeg er wel vanaf zouden kunnen.

Het soppend geluid groeit. Ik voel zijn lichaam verstrakken, zijn spieren spannen zich.

OOOOOOOOOOEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEWAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAWWWWWWWWWWWWWWOOOOOOOOOOOOEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEHHHHHHHHHHHAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAGGGGGGGGGGGGGGGGGGGGGGGGGGGGGGGGGGGGHHHHHHHHHH

Beter kan ik het niet omschrijven in onze taal. Een kreet uit lang vervlogen tijden. Een enorm grote plas, zo groot als een tractorwiel ligt aan zijn voeten. Groengelig, ik heb nog nooit zoiets gezien. Vies. Zijn blik staat waterig, verbaasd.  Ik fluister hem in zijn oor: ‘Ja Wijnand, dat is wel even andere koek dan in die verhaaltjes van jou hè?’. Fluitend loop ik door de nacht. Dat zal die jongen goed doen.

(nog even intern houden)

Onlangs werd TROTS erop geattendeerd dat er op het gemeentehuis, het Zwart Gat, wel heel vrijelijk wordt omgesprongen met het geld van de burgers! Er BESTAAT een sfeer van ‘laat maar waaien’! Die UIT zich in een ongeoorloofde verspilling van middelen! En dat terwijl er voor miljoenen bezuinigd moet worden! Na EEN stille tocht voor een crimineel, 100(!) vrijkaarten voor de Efteling, illegale zeepjes op het PvdA-toilet, de STEL klucht, ‘Patsy-gate’, wethouder Jan, falende aanpak van de kleine boerderijdieren, de exorbitant GROTE gehandicaptenzitjes, dubieuze gang van zaken rondom Baklava en de illegale opvang van DEBIELEN, gaat de coalitie wéér in de fout!

TROTS heeft signalen ontvangen dat er zich rondom het lunchen dubieuze zaken voordoen! We voelen ons genoodzaakt om voor onze burgers de volgende vragen te stellen:

1. Klopt het dat er zich dubieuze zaken voordoen rondom het lunchen in het Zwarte Gat?

2. Bent U zich bewust van het feit dat er regelmatig (klemtoon Joost)
sprake is van dubbel beleggen door met name de partijen aan linkerzijde?

3. Klopt het dat kantinepersoneel is geïnstrueerd (klemtoon Joost) genoemde partijen dubbelbeleggers geen strobreed in de weg te leggen bij het extra luxueus dubbelbeleggen van hun toch al sjieke (zaden, noten, pitten et cetera) boterhammen/broodjes/crackers en/of zelfs wraps?

4. Klopt het (stilte) dat met name PvdA wethouder Jan (extra zware stem opzetten hier Joost) zichzelf wel héél (klemtoon Joost)
rijkelijk bedeelt als we het hebben over slasaus (Calvé!) en plakjes 30+ dieet kaas (Unikaas!)?

5. Is U bekend dat mw. Van De Weyer regelmatig frambozenjamcups (Héro!) in haar kleding laat ‘verdwijnen’ (indrukwekkende stilte laten vallen) ten einde dit in te zetten voor rode mierenpopulaties op het ‘Bels Lijntje’ en (klemtoon Joost) eigen gebruik?

6. Weet U hoe laat het is?

7. Is U bekend dat het exorbitante (klemtoon Joost) lunchgedrag op het Zwarte Gat door de heren en dames politici onze gemeente veel geld (extrazware klemtoon Joost) kost? (indrukwekkende stilte) Geld (korte, strenge stilte) dat van onze (klemtoon) burgers is!? (WOEDE!)