Sommige dingen kan zelfs ik niet verzinnen. Brief in de bus van de inburgering. Ik woon en werk immers pas in Gent sinds eind Januari (goed, strikt genomen werkte ik drie maanden in Brussel). Ben ook pas sinds Maart of zo ingeschreven – soît, de inschrijving duurde een maand of drie en staat op datum van 20 mei, maar dan nog, in de eerste helft van September met een inburgeringsbrief komen is al lache. Desalniettemin trok ik de envelop met enige schroom open, want na máánden inschrijvingsperikelen, bankrekening-afsluiting wegens geen inwoner, bankpas kwijt zijn geweest wegens ingeslikt terwijl je dat hier beter niet kunt doen, geen recht op uitkering, soort van halve hernia hebben, schier vruchteloos werk zoeken, enz enz en alle andere leuke dingen waar administratief Vlaanderen mijn leventje mee opgeleukt heeft, zag ik de bui alweer hangen: toch niet nóg meer ellende ? Maar neen. Voor zover ik kan opmaken uit de brief heb ik de keuze of ik een inburgeringscursus doe. Ik heb er ‘recht’ op. Dat klinkt mij anders dan de stemplicht die ze hier hebben (ik heb inmiddels hier stemrecht, ook hilarisch). Echter, maak ik er gebruik van, dan houdt dat een contract tekenen in, waarbij bij niet voldoende geslaagd in het inburgeren, een geldboete opgelegd kan worden. Tot dusver redelijk helder (al ga ik nog wel even mailen of dit nu verplicht of optioneel is in mijn geval van vuilen ‘Ollander want dat werd me toch niet geheel duidelijk uit de brief). Hier is waar het hilarisch wordt. Prominent in de in keurig Nederlands opgestelde brief wordt mij o.a. een cursus Nederlands aangeboden.
Nee, echt. Verder willen ze hulp aanbieden bij het zoeken naar werk. Dat zal ook leuk uitleggen zijn aan mijn huidige werkgever. “Ja maar ik heb er recht op, kijk dan !”
Om de zaken nog iets erger te maken, hadden ze ook de brief van schijnbaar een andere nieuwkomer in de stad in de envelop erbij gestoken. Ik wil niet direct een Belgenmop gaan vertellen, maar soms vragen ze er toch om. FAIL !

Related posts:

  1. Lief kerstkaartje van De Opperpater
  2. De Sesamstraatgeneratie
  3. België voor beginners
  4. Inburgering (9) – 1 November
René van Densen
René van Densen
René van Densen (1978) is een cynische dromer, een lachende pessimist, een realistische romanticus, een honklosse kluizenaar, een intelligente mafkees, een bedachtzame schreeuwer, een podiumschuwe polderpoëet, ex-nachtburgemeester van Tilburg, ex-striptekenaar, ex-schrijver, ex-webdeveloper, ex-vuilnisman, ex-kind en ex-volwassene, ex-burger, en ex-kattenpapa van een Gentse ex-terror kitten. Eerste Nederbelg die toetrad tot de Wolven van La Mancha. Maar is uiteindelijk niet zo van de collectieven. U treft hem uitsluitend in vrouwonvriendelijke omgevingen aan, en die nieuwe roman van hem komt ook nooit af. Werd al eens omschreven als "onbegonnen werk" door een prachtige blondine.

www.renevandensen.nl
Meer René op Facebook !