Paarden laten met hun hoeven sporen na en doen stof opwaaien. Zover zijn we al. Of toch niet.

De banden van mijn fiets laten sporen na. Pas als ik hard rem, verschijnt achter mij een stofwolk.

Met opzet verzwijgen wij de auto. Om niet in de verleiding te komen, laten we heel even het bos links liggen. Even ernstig?

Je zou het haast denken, niet?

Hoe dikker de fietsbanden, hoe meer terrein je er kan mee rijden en stof doen opwaaien. Je rijdt er makkelijk mee over paden in bos en hei.

He, daar is toch nog het bos opgedoken waar de …/….. is ondergedoken, weet je wel.

Eigenlijk willen we het vandaag niet weten.

Sporen en stof volstaan.

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

‘Mijn vrijheid houdt op waar de uwe begint.’ Het kan zelfs omgekeerd. Met de vrijheid kunnen we heel veel kanten uit. Boutades daaromtrent bestaan in grote getallen.

Ze vormen de basis van het zogenaamde liberalisme. Het zou de consument te goede komen want waar concurrentie is, dalen de prijzen. Niets van aan dus. Concurrenten kunnen ook heimelijk samenspannen om de consument te plunderen. Denk aan de telecom in België. Veel te duur. Een vierde, jawel vierde, je leest het goed, moet ‘op de markt verschijnen’ om de prijzen alsnog te drukken. Wie gelooft dit nog? Klein land, beperkt oppervlak, geen al te grote netwerken dus en toch betalen we ons rot.

De energiemarkt is ook al vrijgemaakt. Het is inmiddels een rampgebied geworden. De gekste prijsstijgingen van de laatste maanden doen vermoeden dat de energieleveranciers ontoerekeningsvatbaar zijn geworden. Ze zijn te gek om nog langer los te lopen en moeten dringend beteugeld worden. Zelfs de toch wel liberale eerste minister van België is die mening toegedaan.

Ze zijn gek en vormen een bedreiging voor de vrije en de onvrije wereld.

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Tik tegen de ruit, eenmaal kort, twee keer lang. Dat had ze gezegd. Makkelijker gezegd dan gedaan. Makkelijker ook tegen een deur. Maar tegen een ruit?

Anderzijds lag er altijd een sleutel in de oksel van de boom in de voortuin.

Hij, Boris, moest zich schuilhouden en ’s nachts als een dief bij zijn vrouw zien te geraken. Hoe diep was hij gevallen!

Eerst moest het feestvarken in hem eraan geloven. Daarna waren het ongepaste aanrakingen. Niet eens van hem. Hij raakte enkel zijn vrouw aan.

Hij tikt tegen de ruit. Weldra brandt er licht.

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

In een vorig stukje eindigde ik het verhaal nogal abrupt door te wijzen op het gevaar van de bosneuker.

Bestaat hij en hoe bestaat het? Wil hij ons iets op de mouw spelden? Zijn er nog geen gevaren genoeg?

Mie toe, aanklachten wegens verkrachting of half wilde betasting, ja zelfs aantasting, voor de vrouwen is het geen pretje zich buitenshuis te wagen. En dan zou er daar bovenop in het bos….

Nee, in het bos, geen paniek. Als u te maken krijgt met de bosneuker, maak dan het geluid van een kikker. Gewoon kwaken, dus. Als de bosneuker terugkwaakt als een gewone, groene kikker, dan is het gewoon een groene jongen, een natuurliefhebber. Waarbij hij de vrouw ook tot de natuur rekent. Hij zal u dan ook op gepaste wijze neuken. Of niet, als u dat niet wilt.

Antwoordt hij echter als een brulkikker, dan is hij een aanhanger van de wilde en blonde authentiek. Dan maakt u zich beter uit de voeten. Hij neukt er immers zwaar op los en brult als hij klaar komt.

Als u daarentegen een bosneuker aan het werk of aan het spel ziet, hoeft u niets te vrezen.

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Het is nog vroeg in de namiddag, aan de toog zit niemand, binnen in het café een enkele ziel. Iedereen zit buiten op het terras, in de zon of onder de parasol. Het is hier nog enigszins het noorden, verre van het zuiden.

‘Waar komt dat geweld in de wereld toch vandaan? Schiet men daarmee ergens op? Dagelijkse kost in de Verenigde Staten.’

‘Daar worden mensen nu eenmaal kort en dom gehouden. Daar zorgen honderden televisiekanalen steevast voor. Johny laat zelfs de treurbuis op staan als hij zijn geweer grijpt en naar buiten stapt’.

‘Hier en daar wil iemand er een eind aan maken’.

‘Hier ook, hoor, met onze strenge wapenwet gebeurt het eerder met een steekwapen, minder dodelijk en niet zo massaal’.

‘Voorbij de eindtermen naderen we de eindtijden’.

Ze doen er verder het zwijgen toe en drinken.

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Zie je het al gebeuren? Of liever niet?

Zou het kunnen dat je iets liever niet ziet gebeuren? Hoe doe je dat dan?

Je kan je wenden tot een of andere tovenaar die een talisman voor  je tovert. Maar of het werkt?

Je kan ook besluiten niet langer teevee te kijken, niet langer tot het tee-vee te behoren. Dat werkt tot op zekere en grote hoogte. Je krijgt opnieuw een onbezoedelde, reclamevrije blik.

Sommigen onder de niet-treurbuiskijkers en –kijkenden kunnen zelfs vooruitzien en op tijd maken dat ze wegkomen.

Een snuifje zout is hier zeker op zijn plaats, meer dan een lepel suiker.

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.