Nee, hoor, dit gaat niet over de penis. Daar wordt elders vaak genoeg over geluld. De gemiddelde gestalte van politie-inspecteurs in dito romans, dat is de kwestie: die bedraagt doorgaans een meter vijfenvijftig tot een meter vijfenzestig. In spionageromans bedraagt de gestalte van de geheim agent vaak meer dan een meter zeventig.

Bestaan daarover afspraken tussen de schrijvers of gaat het om onuitroeibare stereotypen? Of speelt er nog wat anders mee?

Directeuren van hotelzalen geschikt voor congressen of seminaries, die tegen een blanco agenda aankijken of afrekenen met een dood seizoen, zouden de idee kunnen opperen een lezingenreeks gevolgd door een debat aan deze kwestie te wijden. De titel heb ik al gesuggereerd en hij staat borg voor veel belangstelling, zij het misplaatst. Vele landen huisvesten vele universiteiten en daar zouden zeker wel enkelingen, onderzoekers, hoogleraren, assistenten en dies meer zich met dergelijke kwesties kunnen inlaten, hetzij aan de faculteit der letteren, hetzij aan de faculteit der psychologie.

Zo’n directeur speelt de kwestie dan handig door aan een evenementenbureau en na enige  tijd loopt zijn zaal weer vol. Hij mag evenwel niet vergeten enkele journalisten een exclusief doch gratis toegangsticket op te sturen.

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Hoe vaak valt onvertogen de zegswijze ‘In een volgende aflevering van dit programma …..’, dan kijk ik steevast de andere kant op. U niet? Aflevering kan ook uitzending heten. Eigenlijk doet dat er niet eens toe. Als de kijker maar reikhalst.

Of je laat in een serie de held van een klif vallen waarbij hij net op tijd zich kan vastklampen aan een uitstekende boomwortel. Einde aflevering. De kijker kijkt gegarandeerd uit naar het vervolg. En van de ene klifhanger naar de volgende rijg je een serie aaneen.

Momenteel loopt in België een spannende reeks, zij het dat er geen dagelijkse maar wekelijkse afleveringen zijn. ‘Burgemeester zet een stap opzij’. Kijkt wel uit om niet van een klif te vallen of iemand zou hem of haar moeten duwen. In deze serie zijn man en vrouw elkaars gelijke en aan elkaar gewaagd. De jongste uitzending had als titel: ‘Er zijn burgemeesters die niet weten dat er een plichtenleer bestaat’. Wie zal als volgende een stap opzij zetten? Kan het erger dan in Sint-Truiden? Wat deden Bart de Pezewever en zijn schepen van cultuur in Rabat? Wordt vervolgd.

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Het is ondenkbaar, een herberg met aan de ene kant stoelen en aan de andere kant banken, met tafels ertussen.

Steek je dan maar iets onder tafel? Of toch maar onder stoelen of banken?

We weten verder heel weinig van de Britse pubs. Van de Ierse toch iets meer. Ieren drinken tot ze beginnen zingen, dansen, al dan niet op of onder tafels, nooit onder stoelen of banken. Of tot ze na sluitingstijd wikkelwaggelend naar huis sloffen. He, loopt daar niet Charly Chaplin?

Zwart pak, wit hemd, das, bolhoed, wandelstok. Even draait hij op zijn hakken op de stoep en steekt dan in een vloeiende doch waggelende beweging de hoofdstraat van het stadje over. Omstanders houden hun adem in. Hij haalt heelhuids de overkant! Hij mompelt: ‘God bless’.

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Naast de bank in het park erkennen we dus ook de geldbank. Bij twee gelegenheden ben ik onlangs binnengegaan bij drie banken: twee grootbanken en een kleine.

Opvallend bij de eerste grootbank was het totaal gebrek aan onthaal. Je moest een smoes bedenken om binnen te geraken zonder afspraak. Aangezien deze grootbank telefonisch niet echt bereikbaar is, ging ik zo naar binnen. Ik werd staande te woord gestaan. Juist: te woord gestaan, dus. De onthaalbediende beloofde me staande dat er een antwoord zou komen in de loop van de dag. Het antwoord bleef die dag uit.

Een tweede grootbank ontvangt de klanten eveneens staande. Daar was de zaak evenwel zo goed als meteen geregeld, zonder zitcomfort. Grootbanken zien hun klanten dus niet zitten.

De derde bank, een kleine, waar ik een luttel bedrag uit een erfenis zou regelen, is telefonisch wel bereikbaar en maakt een afspraak via email. De filiaalhouder in persoon ontving me in een modern smaak- en lichtvol kantoor en regelt de zaak rustig en in geen tijd.

Klein is fijn, groot vaak idioot.

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.