Er zijn van die dagen dat de bij leven legendarische opperbewindvoerder also known as Otto moet denken aan Jimmy Geduld, de enige beste vriend die hij ooit gehad heeft. Toen Jimmy op fietsvakantie in Bretagne en tijdens het bijvullen van zijn bidon in een put viel, was het over met de vriendschap. De soapneger liet na zijn val in de bodemloze put van Saint-Germain en Brieux niets meer van zich horen. Geen kaartje, geen kattebelletje, zelfs geen sms van zijn pokkie. Onacceptabel vond Otto het en zo bande hij Jimmy Geduld uit zijn leven en besloot nooit meer aan zijn voormalige enige beste vriend te denken. Bij het horen van de naam Jimmy Geduld spoog hij altijd drie keer hardgrondig op de grond. Nogal theatraal, maar gelukkig spreekt er nooit meer iemand over Jimmy Geduld zodat Otto het ritueel nog nooit ten uitvoer kon brengen. Jimmy Geduld is in het collectieve geheugen van De Nederlander volledig weggezakt en gereduceerd tot nul.
Maar ja. Otto heeft met het hele collectieve geheugen van De Nederlander geen zak te maken. Soms waren er dagen dat het water lang de ruiten omlaag kolkte en de eenzaamheid door Otto’s oren echode en hij wekenlang geen kat zag en dan dacht hij toch even heel stiekem aan Jimmy. Dan vroeg hij zich af waarom de goedlachse neger zo bruusk met hem gebroken had. Op een fietsvakantie in Bretagne nog wel. Zonder ooit nog iets van zich te laten horen. In een bodemloze put gevallen. Een slap excuus om het contact te verbreken. Dan kun je wel bezig blijven. Waren ze dan geen bloedbroeders, hij en Jimmy? Natuurlijk wel. Allebei hadden ze met een scherp mes hun handpalm open gesneden en Jimmy had wat van Otto’s bloed met dan van hemzelf vermengd. Otto had Jimmy’s bloed geweigerd. Het was toch het bloed van een neger. Wie weet wat daar allemaal in zit.
Maar de intentie was er.


Geef een reactie