Ik ben een dier. Ik achtervolg vier dorpsmeisjes. Door verlaten lentetuinen. Langs eeuwenoude kloostermuren. Hier vind ik een schoentje, daar vind ik een hoedje. Tussen het lover door zie ik hen voor mij uit huppelen. Alsmaar naakter, alsmaar schoner. O die poezelige voetjes op het mos! Het zomerlicht staat overal rechtop in de vijvers. Mijn bloed is gevaarlijk nu. Met mijn armen sla ik de wilgentakken woest van mij af. Ik verscheur grommend de varens boven mijn pad. Hier vind ik een jurkje, daar vind ik een bloesje. Mijn prooien! Ik hoor hen giechelen in de bergen. Zij willen mij, maar niet zonder eerst hun spel te spelen. Mijn slapen kloppen van beroering. Mijn hart voelt schoon als nooit tevoren. ‘Dit is het leven,’ fluister ik voor mij uit, ‘hiervoor ben ik geboren.’

Thomas Maarten van der Zwan
Thomas Maarten van der Zwan
Thomas van der Zwan (1986) werkt als leerkracht Nederlands aan een middelbare school in Leuven. Zijn teksten verschenen bij Hollands Maandblad, Liter, De Standaard, Neerlandistiek, Tzum, Brabants Dagblad en The Post Online.