Ik leef gescheiden van het leven dat ik wilde
Ik spreek haar af en toe, ze wenst me succes
met het leven dat ik nu heb
Nodigt volgens haar niet uit tot het allerbeste…
Zij flierefluit en lacht me regelmatig uit
als ik met het mijne toch af en toe reik naar meer
Daarvoor is jouw leven ongeschikt, pest ze
Daarvoor heb jij te weinig macht
Jouw leven heeft te weinig kracht
En ook ook nog eens elke keer.
Ik leef gescheiden van het leven dat ik wilde…
Ik weet niet waarom zij niet met mij wil gaan
Waarschijnlijk toch dat ze niet op me valt
Ik heb het verkeerde uiterlijk
en mijn lichaamsgeur noodt haar niet uit
Ik heb niet eens een Porsche
of een Rembrandt die haar echt bevalt.
(refr.)
Als ze op bezoek komt, klaagt ze desalniettemin
dat ze het alleen zijn toch stilaan beu is
dat ze jaloers is op de vrienden die ik al wel heb
de liedjes die ik schrijf, waarvan één haar steeds opnieuw weer bijblijft
Dan zit ze weer te huilen, oh, de tranen die ze dept
Liever samen dan het leven dat ik wilde voor de heb….
(refr.)
Het leven dat ik wilde
Einde van het Bourgondisch tijdperk
Het Nederlands koningshuis is Frans en komt uit Orange in Frankrijk. ‘Hebben we meteen vertaald, weet je wel. Oranje dus’. Toch is het aantal Nederlanders dat Frans spreekt en/of leest bedroevend laag. Smal draagvlak.
Het Belgisch koningshuis is Duits, uit Saksen-Coburg. De Duitstalige gemeenschap is de kleinste in België. Smal draagvlak.
De Bourgondische cultuur staat of valt met de mosterd, die uit Dijon uiteraard. Domme Bourgondische boeren hielden op met de kweek van zwartemosterdplanten. Vonden ze te veel plaats innemen en te weinig opbrengen. Dom, o dom. ‘Die laten we dan maar doen in Canada. Dan kopen we ze daar’. En juist daar is de oogst mislukt. Zonder mosterd uit Dijon houdt Bourgondië op te bestaan. De invasie van de gele of oranje mosterd kan beginnen. Alsof het daar in Dijon Moldavië is.
Loodgieterij
Hoewel veel zaken tot het geheim van het onderzoek behoren, lekt er soms iets uit. Soms krijgt de zaak daardoor de ‘juiste’ wending.
Verklikken is het eigenlijk of uit de biecht klappen. Een loodgieter erbij halen om het lek te dichten heeft geen zin, is overbodig. Het kwaad is onherstelbaar geschied.
Een lek wordt meestal zorgvuldig voorbereid in een achterkamer, nooit bij het koffieapparaat. Met gesloten deuren. In afwezigheid van het slachtoffer. Wat daar gebeurt is iets wat Kafka voor ogen stond.
Hoewel inmiddels zowat overal camera’s hangen en microfoons snel en veilig worden ‘ingelegd’ of ‘ingezet’, wordt ons zelden een kijk gegund op de achterkamer waar een lek wordt voorbereid. Zelfs als ik er ooit zou bij betrokken geweest zijn, zou ik zwijgen. Echt fris is het allemaal niet. Gesloten deuren, gesloten ramen. Ademnood.
Alleen met mezelf
Nadat ik was opgestaan ging vaak
meteen de televisie aan, had ik
aandacht voor een ander meer nodig
dan mijn gevoelens dan ook aangegaan
om het scherpe kantje stomp te slijpen
aanleidingen aan te grijpen
om niet met mezelf te hoeven leven
zoals die voelt als ik alleen en eenzaam…
Alles om niet geheel alleen met mezelf te zijn
Wel alleen te wezen met de jou van wie ik hou
Met jouw zo warme vriendschap
zachte borstkas en hartelijkheid
Jouw schouder- en armenverwennerij.
Ben vaak niet mijn favoriete zelf
verdraag mezelf dan maar voor de helft
Zeker als die donkere wolk mijn humeur
dan weer verovert
voor de zonnestralen is geschoven
me neertrekt naar die afgrond waarin ik kijk
met hoogtevrees en blik op lijk
Over tranen uitgegleden, vallend naar depressiviteit.
(refr.)
Vaak dus alleen met flitsen van
al deze verkeerde gidsen
al dat dwaallicht dat in me zit
dat ik jou niet in de maag wil splitsen
Jij hebt juist de werking van door alleen al
jouw aanwezigheid
het rechte pad te volgen naar waar ons naar leidt….
(refr.)
Ramp
Na de hevige regen gevolgd door alles vernietigende overstromingen bleven van het bedrijf slechts enkele muren overeind, een half dak lag er nog en er lag een kerkhof aan machines.
Na een felle brand was het gebouw bouwvallig verklaard, was meer dan de helft van de auto’s tot wrakken herleid en waren installaties en machines voorgoed verloren. ‘Straks staan we er terug’. De ondernemer was niet verslagen.
Op zo’n ogenblik zie we de verzekeringsexpert graag komen. Of nemen we een tegenexpert in de arm. Verzekeringsmaatschappijen vergoeden liever mondjesmaat al die schade. Terwijl de ondernemer in zak en as of nat tot op het bot liever het volle pond krijgt.
Geen stenen tafelen
Tafelen verbrijzelen, gezegdes bespottelijk maken, hoop de bodem inslaan
(Martin Walser over Friedrich Nietzsche)
Hij keert in zichzelf terug, uitgestrekt op een strandstoel aan de rand van het zwembad. Naast hem ligt verbrijzeld een tafel. Hierop valt niets te schrijven, tenzij op zijn buik.
Hij staat dan maar op, springt in het water en in zichzelf nog dieper, trekt baantjes.
Het mag gezegd worden hij ziet er onbeduimeld uit, zo helemaal zonder zwembroek, baantjes trekkend. Hoop op bevrijding uit zichzelf draagt hij niet mee. Die ligt aan stukken op de bodem van het zwembad. Hoe meer hij zwemt, hoe dichter hij zichzelf nadert en tegelijk uitput.
Een uur later laat hij zich neer op de strandstoel, laat hij zich de zon welgevallen, laat hij zich drogen.
Zo komt hij boven, komt hij zichzelf te boven. Pas dan bestelt hij een koel, zwaar bier, dat hij mondjesmaat en naakt opdrinkt.
Het lijdt enige twijfel
Het zou een hele eer moeten zijn, het werd echter een twijfelachtige eer. Het staat een persoon vrij zich zo volledig mogelijk in een idee in te schrijven tot de persona, d.i. het masker, er ‘alsof’ uit naar voor komt. Te doen alsof er iets te rapen valt, als je je bukt. Daartoe een plaats bepalen.
De plaatsbepaling vormt dan eigenlijk het eerste sluitstuk. Ja, er is waarlijk sprake van een sluitstuk. Eenmaal ter plaatse blijkt het een sluikstuk. Smokkel om mokkel.
Zie, nu dus ter plaatse domineert een quasi eeuwenoude toren. Die is opgebouwd uit de brokstukken van de eerste toren, de vorige die door de Franse revolutionairen verwoest werd. De toren werpt vergeefs zijn schaduw vooruit. Het is nu eenmaal een twijfelachtige eer als quasi-toren te mogen uittoren.
Beekse Bergen (herschrijving: in 2017 gestolen bij een inbraak)
Hé daar, niet vechten!
De juf vertelt een mooi verhaal
Kan haast niets verstaan door jullie
Wil je dat ik haar hierheen haal…?
Staat niet goed op je rapport
als de les steeds weer onderbroken wordt
en jij straks voor je opstel
zelf je kennis hebt bekort.
Hé daar, effe opzij!
Ik moet daar staan, daar is een leeuw
Kan het even vlugger, wil je
het liefst nog deze eeuw…
De juf weet, nietwaar, echt heel veel
en dat zij met ons die kennis deelt
bewijst wel dat het echt een goed mens is
een die ik in mijn leven mis…
Denk je dat ik iets voor haar ben?
Iemand heeft haar hart gebroken
Ze kijkt wat triestig uit haar ogen
Wacht, als zij mij straks beter kent…
Zeg, je moet mij echt niet tergen
Als ik nu nog één verhaal mis
dan duw ik jou uit het bootje
net als die alligator kijkt…
Oh juf, ik heb zo veel gezien
Dank u, hartelijk, juffrouw Sien
Ik heb inderdaad best wel honger, ja
‘K wil giraf met friet, behoorlijk gaar
Let maar niet op die jongens
Die halen hun examen nooit
Mag ik met u mee naar huis, straks?
Van dit alles bent u het mooist..
Ja, lach maar
Wij worden een gelukkig paar
Let maar op!
MS Dos
Kan een punkmeidengroep mooi uitgedost zijn? Denk aan Pussy Riot, die pijn in de aars van kameraad Vladim P. Blote borsten zijn niet wat je noemt uitgedost. De reet van de zakenman dan weer wel. We komen er nog uit.
Als ze eenmaal een eerste vergadering succesvol achter de rug hebben, gebeurt het dat ze hun uitdossing van zich afschudden en naakt in de sauna van het hotel verder keuvelen, de deal totaal afhandelen.
De gemiddelde auto van een premiummerk voor zakenlui is uitgedost met comfort en snufjes. Grote, belangrijke, zware zakenlui laten zich rijden met chauffeur. Ik ken er een die eigenhandig zijn dure overjas uit de koffer van zijn dubbelmaatse Mercedes haalt.
In Nederland zou zo iemand eerder met een dure snelle elektrische fiets rijden met 45 km per uur, uitgedost in een wielrennerkostuum.
De woorden wil je horen van een ander
Iemand zal je strelen
Iemand zal je vleien
Iemand zal je kussen, vertellen hoeveel hij van je houdt.
Ik zal niet storen
Ik hou mijn mond, erken mijn plaats
Ben niet degene van wie je dit wilt horen
tegen wiens lichaam jij je vlijt.
Ik zal weggaan
De verliezer in dit spel van liefde
Dansend rond het vuur, naderend
steeds dichterbij
Nee, wat ik ook zeg
Het heeft geen zin.
De woorden wil je horen van die ander
Mijn zinnen raken geen doel
De woorden wil je horen van die ander
Hunkeraar, niet dichterbij!
Steeds weer.
Ik had je nodig, dacht ik
om gelukkig te zijn
Ik had je nodig, jij niet mij,
Ik had je nodig, dacht ik
om gelukkig te zijn
Daar had jij mij niet voor nodig
Niet mij.
(refr.)
Ik hoop dat je gelukkig wordt
al komt het niet door mij
Ik hoop dat je gelukkig blijft
Ik laat je vrij.
(refr.)
© 2026 KutBinnenlanders.nl
Theme by Anders Noren — Up ↑


Reactietjes