KutBinnenlanders.nl

Page 125 of 515

Weer of geen weer? Liever mooi

 

Het weer glijdt heel langzaam uit de zomer naar de herfst. Een milde nazomer is ons troostend deel. Hoor je dit de weerman zeggen? Nee, maar het zou kunnen.

Nu iets anders dan maar? Ach, er is zoveel anders en laat maar, bij dit zalig nazomerweer vermaak ik me behoorlijk.

Tussen Zeeland en het Meetjesland, met verderop het Waasland, ligt een tunnel. Tussen Rusland en het schiereiland de Krim ligt een brug. Ik bedoel maar.

Hoezo, zomaar?

Wel, het is makkelijker een brug op te blazen dan een autotunnel. Zou dat? Die gaspijpleiding is toch ook maar ontploft.

Zo zie je maar, waarom ik het beperk tot het mooie weer.

Marc Tiefenthal
Marc Tiefenthal
In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Ze kan het nog

Haar oren staan nog open
Haar blik kijkt spiedend in het rond
Er is nog ergens een soort van hopen
ook al ontkent ze dat met haar mond.

Ze weet nog dingen te bedenken
die haar goed doen en die ze wil
waar ze aandacht aan kan schenken
ook al is het binnen bepaald niet stil.

Ze kan het nog, ze kan het nog!
Ze kan zich nog herinneren
hoe het was toen ze zich lekker voelde
toen ze klaar was voor de dag.

Ze heeft goed in de gaten
dat het niet loopt zoals verwacht
het leven dat ze wilde
groeit haar vaak buiten haar macht.

Ze denkt steeds weer aan de dood
en dat dood zijn wellicht beter is
maar het licht staat toch nog steeds op rood
juist omdat ze het mooie mist.

(refr.)

Er zijn vele mooie dingen hier
en maar eentje in de dood
Gooi het open, gooi het open!
Het kan nog steeds anders lopen…

(refr.)

Stefan Pietersen
Stefan Pietersen
Stefan Pietersen: werd ooit gèboren en daarna steeds wedergeboren en worstelt zich middels liedjes, gedichten, toneelteksten, verhalen en wat niet nog meer; is er eigenlijk nòg meer tussen hemel en diepe depressie?, tot elke dag weer herboren wordt in schoonheid.

Jackology: Bits Torres


Inside your Lion’s heart… Bits Torres performs up close and personal. Live ‪@studiojackology‬ in a matrix near you…

Bob Minne
Bob Minne
Bob Minne is een Gentse dichter die zich naast poëzie ook toe- legt op straattheater, performance-kunst en theatre invisible. Van 1999 tot 2005 was hij lid van een aantal Gentse hiphop/spoken word formaties zoals ‘Lowlife’ en ‘Six Monkeys and a Barrel’. De laatste jaren stond Bobadas met gedichten en spektakel tussen de mensen of op de planken. Van Gent tot in Slovenië, van Brussel, Leuven en Oostende tot in Poitiers, Aurillac, Amsterdam, Groningen of Barcelona.Deze eigenzinnige man van het woord is verder ook verantwoordelijk voor de organisatie van diverse artistieke evenementen zoals het jaar- lijks ecologisch en eigentijds cultuurfestival ‘Zaradi Tebe’ en de 10-daagse woord en beeld marathon ‘En het Grootste Deel Schreven we Sa- men in Bed’ tijdens de Gentse Feesten. Zes jaar lang was Bob Minne één van de mensen achter het dichterscollectief ‘De Wolven van La Mancha’ dat allerlei streken overspoelde met poëtische avonden. Sinds 2012 brengt hij als lid van de culturele organisatie ‘Dichter bij Ithaka’ multidisciplinaire events en producties zoals ‘Mensen die Dichten zijn Gevaarlijk’ ‘Guard Avant’ en ‘De Tuin van Heden’.

Van kant

 

Nagenoeg alles heeft een achterkant, al heet dat niet altijd zo. De maan, de koe – daar heet het een achterste en is dom. De achterkant van de maan is de gekte. Bij de mens heet de achterkant domweg de kont. Al is dat helemaal niet dom. Wie er te ver op ingaat en er diep in doordringt wordt niet dom noch gek maar pervers.

Het is alvast en bijaldien fout te stellen dat voor- en achterkant gelijk zijn, of nog erger, gelijkwaardig. Je zou het grote genot van de perverseling ontkennen.

De veerman kijkt, ja zelfs, stuurt terwijl hij tuurt naar de kont van het paard. Dat heeft geen kop maar een hoofd, geen poten maar benen, geen achterste maar een kont.

Zo, daarmee is die achterkant helemaal rond.

Marc Tiefenthal
Marc Tiefenthal
In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Mogen we heden?

 

Terwijl regeringen aller landen zich buigen over de belasting op vermogenden, met name de energiemaffia, vergeten we de asmogendheden.

Gelukkige schieten geschiedkundigen en romanschrijvers ons ter hulp. In de Tweede Wereldoorlog waren Italië, Duitsland en Japan asmogendheden. In het huidig conflict omtrent de oorlog in Moldavië ontstonden heel even asmogendheden. Zoals China met Rusland, of Rusland-Turkije. Vladin Putain zocht overal ondersteuning voor zijn zure inval. De aldus ontstane asmogendheden brokkelen echter al snel weer af. Bolsano en die onnozele voetballer in Brazilië kunnen we bezwaarlijk mogendheden noemen.

Dit sluit geen microvormen uit. Waasland – Zeeland bijvoorbeeld, zij het onder- dan wel bovengronds, gaspijp en hoogspanningkabels. Doch dit terzijde. Ze vergaan in het niet vergeleken met Nordstream.

Marc Tiefenthal
Marc Tiefenthal
In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Ik weet het ook niet

Ik zie door de bomen het bos niet meer op tijd
zie alleen de handen voor de ogen
Zelfs als ik door een helder halfvol glas kijk
Ik ben de weg weer kwijt
Ik ben de weg weer kwijt.

Ik voel tegenzin als ik de planning van de dag voorbereidt
Ik heb wat ik zeg wel gewikt maar niet gewogen
Sta dan soms uit trots niet aan de kant van het gelijk
Ik ben de weg weer kwijt
Ik ben de weg weer kwijt.

Waar deze weg me heen voert
weet alleen degene die hem legt
en ik heb toch ergens het idee
Ik ben die niet echt
Vergeet alsjeblieft maar wat ik net heb gezegd
Ik weet het ook niet, ik weet het ook niet.

Ik heb het spoor van kruimels opgegeten
Er is dus geen weg terug, alleen vooruit
Maar wie wil er ook met Roodkapje hebben ontbeten?
Die is de weg steeds kwijt
Ik ben de weg weer kwijt.

(refr.)

Ik heb wel veel nagedacht
over hoe ik van hier naar daar kan komen
maar heb maar niet teveel van mij verwacht
Ik heb in de mist weer lopen dromen.

(refr.)

Stefan Pietersen
Stefan Pietersen
Stefan Pietersen: werd ooit gèboren en daarna steeds wedergeboren en worstelt zich middels liedjes, gedichten, toneelteksten, verhalen en wat niet nog meer; is er eigenlijk nòg meer tussen hemel en diepe depressie?, tot elke dag weer herboren wordt in schoonheid.

Een mond vol

 

We komen er graag volmondig voor uit, met toeters, bellen en trommels. We deinzen niet terug. Voelt het aan alsof wij u ons opdringen? Ga dan niet uit de weg. Voelt het alsof wij u omringen? Sta daar niet te staan, begin maar te zingen, dans met ons mee.

Thans halen we vol pret adem op de trompet. We willen uw oren niet verdoven noch dat u in ons gaat geloven. We verkondigen nauwelijks iets. Noch kondigen we het einde van de wereld aan. Dat komt er immers stilaan aan, hoe dan ook. Het is beter ons er uit te dansen.

We luizen niemand erin. Noch eruit. We pluizen jullie niet uit. Wel vergen we het onderste uit de kan. Al zijn er geen overwinnaars, we versagen niet. Piet zet thans de fluit in, Flor de sax. Het is noten geblazen en melodie.

Slechts als we in de afgrond zullen vallen houden we op. Houdt het op.

Marc Tiefenthal
Marc Tiefenthal
In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Jackology: Niko Novak


She made a ducktape crucifix… Niko Novak from Slovenia performs up close and personal. Live ‪@studiojackology‬ in a matrix near you…

Bob Minne
Bob Minne
Bob Minne is een Gentse dichter die zich naast poëzie ook toe- legt op straattheater, performance-kunst en theatre invisible. Van 1999 tot 2005 was hij lid van een aantal Gentse hiphop/spoken word formaties zoals ‘Lowlife’ en ‘Six Monkeys and a Barrel’. De laatste jaren stond Bobadas met gedichten en spektakel tussen de mensen of op de planken. Van Gent tot in Slovenië, van Brussel, Leuven en Oostende tot in Poitiers, Aurillac, Amsterdam, Groningen of Barcelona.Deze eigenzinnige man van het woord is verder ook verantwoordelijk voor de organisatie van diverse artistieke evenementen zoals het jaar- lijks ecologisch en eigentijds cultuurfestival ‘Zaradi Tebe’ en de 10-daagse woord en beeld marathon ‘En het Grootste Deel Schreven we Sa- men in Bed’ tijdens de Gentse Feesten. Zes jaar lang was Bob Minne één van de mensen achter het dichterscollectief ‘De Wolven van La Mancha’ dat allerlei streken overspoelde met poëtische avonden. Sinds 2012 brengt hij als lid van de culturele organisatie ‘Dichter bij Ithaka’ multidisciplinaire events en producties zoals ‘Mensen die Dichten zijn Gevaarlijk’ ‘Guard Avant’ en ‘De Tuin van Heden’.

Implosie

 

Nooit was de markt minder vrij. Een plafond zou haar kunnen bevrijden. Zij wordt onderspoeld door een krimpende vraag en een almaar schaarser aanbod. Gasleveringen, nietwaar. En dan spelen de marktspelers meteen het spel heel breed, verbreden tot elektriciteit, brandstof. In dat verbreden zit de misdaad. De markt zit dan ook verkrampt te wachten op Godot en doet intussen de prijzen op en neer gaan.

De markt stinkt bovendien. Elke hond zou haar terstond bijten. De marktplaats loopt stilaan vol met honden.

‘We lijden in stilte bittere kou maar ons hart en onze ziel verheugen zich in de komende ineenstorting van de markt’. Het marktdenken is verhuisd en verguisd, naar de hoek waar de klappen vallen. Straks gaan bakkers en zwembaden massaal failliet maar ook beursmakelaars. Banken zullen noodgedwongen hun marktenzalen afslanken. Het boek “De vrije markt” Van Chamiel Doorne blijft  zelfs in de kringwinkel onverkocht liggen. Veel marktonderzoekers werken nu in het onderwijs of de zorg en verdienen er nog geen tiende van vroeger. Maar ze verdienen nu eindelijk hun boterham op een eerlijke manier.

De enige nog vrije markt is die van Marrakesh. Daarom wilden de Belgische V-nationalisten annex wilde kapitalisten er niet naar toe. Als je daar iets wil kopen en de handelaar vraagt pakweg het equivalent van twintig euro, zijnde tweehonderd dirham, dan moet je weten dat zijn winst zowat  honderd  procent bedraagt. Woeker de hoek. Ofwel stap je dan op en bromt woeker de hoek, ofwel doe je een tegenbod: twintig dirham. De handelaar verklaart je zot maar eigenlijk heb je hem dan beet. Na wat op- en neerbieden bereik je een bedrag van honderd twintig dirham, zowat twaalf euro. Meestal gaat de koop dan door en is iedereen tevreden.

Achter de rug van deze handelaar staat geen leger perverse aandeelhouders met getrokken wapens.

Marc Tiefenthal
Marc Tiefenthal
In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Laat mij je missen

Ik wil je wel missen, maar ik wil je niet dichtbij
Mijn hart loopt over en het is de laatste druppel
Ik verdrink in liefde en ik en ik ben zo een knuppel
Ik kan niet zwemmen in de liefde
die jij niet overhebt voor mij.

Ik kan je wel missen, ook al heb ik dat liever niet
Liever heb ik lief en ik heb nog zoveel over
Er komt elke keer weer bij, maar niet voor andere rovers
Het is op maat gemaakte liefde, bij een ander slechts verdriet.

Ik heb al een hoofd vol, kabinetten vol met herinneringen
Plaatjes die pijn doen, als ze uitgevoerd worden live
Bomen vol met ringen die ik om je vinger doe
die ranke en slanke vingers en de pijn die blijft
de pijn die blijft.

Laat mij je missen, jij kan er niet meer bij
Red mensen zonder wensen, dat lukt niet goed bij mij
Omdat ik je wou, maar niet kan krijgen
omdat ik jou dan dagelijks nodig heb
Liefde is een gif als je het niet terug krijgt
Laat mij je missen, laat mij je missen
tot ik je niet meer nodig heb…

Stefan Pietersen
Stefan Pietersen
Stefan Pietersen: werd ooit gèboren en daarna steeds wedergeboren en worstelt zich middels liedjes, gedichten, toneelteksten, verhalen en wat niet nog meer; is er eigenlijk nòg meer tussen hemel en diepe depressie?, tot elke dag weer herboren wordt in schoonheid.
« Older posts Newer posts »

© 2026 KutBinnenlanders.nl

Theme by Anders NorenUp ↑