De secretaris betreedt het enorme kantoor met de ellenlange vergadertafel van de ultra agressieve steaketer van het oorlogsgebeuren. Zeg maar de aanstoker en de aansteker tegelijk.

Hij ziet geen spoor van het vlijtige bijtende baasje tot hij het bureau nadert en twee in schoenen gevatte voeten ziet liggen. Daaraan verbonden ligt verder het hele lichaam op de grond. Meteen verwittigt de secretaris de paleiswacht.

De rest behoort tot de routine. Zelfs het moordwapen treffen de onderzoekers van het parket aan: een Japanse porseleinen briefopener, bebloed maar ongebroken. Dit porselein is harder dan staal.

In het communiqué na afloop is nergens sprake van een samoerai.